Missie en visie

Missie en Visie

Als kerkelijke gemeente staan wij midden in onze samenleving en zijn wij daar een onderdeel van. Wij voelen ons ook betrokken bij die samenleving. Vanuit ons geloof hebben wij ook de opdracht om ons dienend in te zetten voor die samenleving en in het bijzonder voor de zwakkeren in onze samenleving.

Een kerk die niet dient, dient tot niets

 Op deze pagina kunt u meer lezen over onze missie, voortkomend uit onze visie en ons visioen.

 

Ons visioen en onze visie
We dromen van en streven naar een ideale samenleving……

  • waarbij ieder mens tot zijn of haar recht komt
  • waar mensen naar elkaar omzien en elkaar helpen
  • waar verdraagzaamheid en vrede heerst tussen alle mensen, hoe verschillend ook.
  • waar alles wordt gedaan om mensen die van het rechte pad afdwalen, weer op het goede spoor te krijgen en een nieuwe start kunnen maken.
  • waar ons handelen als mensen de aarde en al wat erop leeft geen onomkeerbare schade berokkent.

Of de ideale samenleving waar wij naar streven hier kan worden gerealiseerd is de vraag. Maar wij geloven in een maakbare samenleving waarin onze levenshouding en ons handelen, kan bijdragen tot een samenleving die gaat in de richting van die ideale samenleving en zich daarvan niet verwijdert.

 

Missie
Als diaken en christen willen wij geïnspireerd vanuit het evangelie mensen in nood, dichtbij en ver weg tot helper te zijn, en daarbij gerechtigheid nastreven.

Dit vraagt om betrokkenheid bij de medemens en kennis en inzicht in wat er speelt in de samenleving, hier in Uithoorn, in Nederland en wereldwijd. Wij hoeven niet alles zelf te doen, maar kunnen gebruik maken van deskundigen in dat werkveld. Dat geldt helemaal als het zich buiten onze eigen directe geografische leefomgeving speelt. 

Wij kunnen die signalen oppakken en verspreiden in onze eigen leefgemeenschap, zodat deze bewust wordt van de situatie en samen met ons kan helpen door bijvoorbeeld het financieel, moreel of via gebeden ondersteunen van werkers ter plaatse. In onze directe leefomgeving zien wij het als onze taak om, door een open houding naar onze medemens, open te staan voor signalen om hulp, zodat wij zelf daadwerkelijk kunnen helpen of dit in gang kunnen zetten. Een medemens kan toevallig op ons pad komen of doordat wij actief omzien naar medemensen die hulp nodig kunnen hebben. Een open houding begint heel klein met een vriendelijk woord voor en betrokkenheid bij ieder medemens, een haalbaar begin dat het verschil maakt in onze samenleving.

De veranderende samenleving heeft gevolgen voor de mens in die samenleving en heeft is daarmee direct van invloed op onze taak in de samenleving

 

Het “tot helper willen zijn voor mensen in nood, dichtbij en ver weg” is een grote opdracht. Door open te staan voor signalen zijn er wereldwijd zeer veel mensen die geholpen kunnen worden. Dit vraagt om heel veel helpers met veel tijd en geld.
Wij zijn met een kleine groep die dit werk naast onze gewone activiteiten willen uitvoeren. Wij moeten realistisch zijn en beseffen dan wij niet meer hulp kunnen leveren dan wij beschikbaar hebben (menskracht, beschikbare tijd, deskundigheid). Dit vraagt, hoe ongewenst ook, om het maken van keuzes.

 

Veranderende samenleving
Onze samenleving is aan het veranderen, deze verandering is al decennia bezig en zal door gaan. Dit heeft gevolgen voor de mens in die samenleving en ook voor onze taak in de samenleving; het (kritisch) volgen van die ontwikkeling is belangrijk.

 

Lokale samenleving
Bestaande sociale groepsverbanden brokkelen verder af, mede door invloed van de technologische en financiële mogelijkheden. Onafhankelijkheid, persoonlijke vrijheid en consumeren zijn sleutel woorden. Ook het aantal mensen dat een actief en langdurig lidmaatschap aangaat met een kerkgenootschap of vereniging neemt af. Langdurige inzet verandert in consumeren zolang dat iets oplevert.
De grootte van het gezin, een natuurlijk groepsverband, neemt af en wordt minder hecht, o.a. door verhuizing van kinderen over grotere afstanden. Daarnaast neemt het aantal alleengaanden en alleenwonenden toe. Er is een verschuiving van groepsgebonden mensen naar naast elkaar levende individuen.
Door minder intensief dagelijks contact met dezelfde medemens(en) is de kans op vereenzaming of dat gewenste hulp niet wordt gesignaleerd groter en ontbreekt de vanzelfsprekende mantelzorger als er geholpen moet worden.
Als christen moeten wij helpen, ook daar waar geen helper is. Verwacht wordt dat dit in de toekomst steeds meer zal voorkomen.

 

Overheid
Als samenleving veranderen wij van een sociale zorgstaat waar hulp vanzelfsprekend was in een staat waarin de mens verantwoordelijk is om voor zichzelf te zorgen en indien dat niet mogelijk is zelf hulp of zorg af te dwingen bij de overheid. Sleutelwoorden zijn mondigheid en persoonlijke vrijheid. De terugtredende overheid gaat gepaard met bezuinigingen (t.o.v. het aantal hulpbehoevenden), mede om onze vergrijzende samenleving betaalbaar te houden (toename van uitkeringen, ziekte- en verpleegkosten en relatief minder werkenden). Men zal zelf ‘zijn / haar recht’ moeten halen, dit vereist assertiviteit en inzicht in regelgeving.
Door bezuinigingen zal meer werk door mantelzorgers, verplichte vrijwilligers, moeten worden uitgevoerd en zullen niet mondige of niet-deskundige mensen geholpen moet worden om aanspraak te kunnen maken op hulp van overheidswege.
Ook hier wordt verwacht dat er meer inzet wordt gevraagd van vrijwilligers zoals wij om de medemens te helpen.

 

Globalisering van de samenleving
We leven in een wereldwijde samenleving. Door moderne communicatiemiddelen weten wij wat er wereldwijd gaande is en is er wereldwijd direct contact mogelijk. Mensen en goederen reizen de hele wereld over. Ook economisch gezien: productie goederen gaan de hele wereld over in één markt met wereldwijde concurrentie. Producten worden daar gehaald waar dit het goedkoopst is, dat kan een gevolg zijn van onverantwoorde productie en arbeid, corruptie of te lage arbeidskosten.
Door deze producten te consumeren spelen wij een rol bij het in stand houden van ondervoeding, slechte sociale en medische voorzieningen, regimes die de vrijheid van het individu beperken en aantasting van de schepping. Dat betekent dat ook wij moeten reageren bij rechtsongelijkheid (b.v. de positie van de vrouw), onderdrukking, gezondheidsproblematiek (Aids), onvoldoende scholing en als er hulp nodig is bij natuurrampen. Niet uit goedheid maar uit rechtvaardigheid. Ook hier geldt dat het doel van helpen moet zijn dat de hulpvrager recht wordt gedaan zodat deze een rechtvaardig leven kan opbouwen en niet afhankelijk is.
Vanwege de globalisering zal onze taak om wereldwijd te helpen als een medemens wordt benadeeld alleen maar groter worden. Dit vereist een actieve opstelling.

 

CB Login