Gebed van een twijfelaar
In de dienst van zondag 29 mei in De Schutse gebruikte ik het onderstaande gebed van Alfred Bronswijk. Ik kreeg er toen veel reacties op. Daarom lijkt het mij goed de tekst ook via het kerkblad onder de aandacht te brengen.
God,
voor zover U nog bestaat –
het lukt me niet meer te bidden,
want ik ken te veel gebeden,
die niet meer zijn dan loze woorden,
die in mij leegte en bitterheid achter laten.
God,
voor zover U nog bestaat –
het lukt me niet meer om te danken
voor mijn dagelijks brood,
want dan moet ik U ook verwijten,
dat miljoenen mensen honger lijden.
God,
voor zover U nog bestaat –
het lukt me niet meer om te geloven
wat mij als kind voor waar is aangeboden,
want die waarheid is in de leugen
van de verdeelde kerkelijkheid uiteen gebroken.
God,
voor zover U nog bestaat –
ik wil slechts proberen van mijn woord een woord te
maken, dat leegte vult en het bittere verjaagt,
ik wil slechts proberen mijn naaste bij te staan,
vrede te brengen en gerechtigheid voor te staan
ik wil slechts proberen waarachtig te zijn
en liefde waar te maken.
God,
voor zover U nog bestaat –
geef mij de kracht,
om dan maar zo te bidden,
zo te danken, zo te geloven.