Even voorstellen – Ds. Joep Dubbink

Ds. Joep Dubbink is zijn werk in Uithoorn begonnen met een intrededienst op 7 maart 2010 in De Schutse.

Fotoalbum intrededienst ds Joep Dubbink Uithoorn 7 maart 2010 >

De vraag ligt voor de hand: ‘Stel je in een klein stukje voor aan de lezers van Op Weg.’ Maar wat zou u willen weten? Personalia: Joep Dubbink, 51 jaar, gehuwd met Ange van der Veer (zelfde geboortejaar), twee kinderen, Paula van 20 en Lucas van 17. Gestudeerd in Amsterdam (UvA), ruim 23 jaar predikant in drie gemeenten (Middelburg, Breukelen en tot op heden Zeist). Hobby’s: oude testament en fotograferen.

Waarom naar Uithoorn? Aanleiding was de wens tot verandering. In mijn eerste twee gemeenten stond ik ruim 7 jaar, hier in Zeist zal het zo’n 9 jaar worden. Een mooie periode: dan heb je alles kunnen doen, sommige dingen zijn gelukt, andere dingen niet zo goed. Je weet wat je aan elkaar hebt – soms ál te goed –en voor er sleur ontstaat is het dan goed, te veranderen.

Uithoorn zie ik als een gemeente met een grote betrokken kern van mensen, met een leeftijdsopbouw die veelbelovend is: óók jongeren. De afgelopen jaren deed ik veel ouderenpastoraat. Met plezier, ik houd van oude mensen met hun verhalen en hun levenservaring. Maar het lijkt me goed voor mijzelf om nu ook weer met jongere mensen bezig te zijn, en niet meer zo vaak zelf de jongste te zijn bij bijeenkomsten. De samenwerking binnen één gemeente met een collega en een jongerenwerker zie ik als een belangrijk pluspunt.

Wellicht wilt u weten, wat voor ‘soort’ dominee ik ben. Misschien wel een heel klassiek soort. Dan bedoel ik niet de uiterlijkheden (zwart pak en zo), en ook niet de eerbiedwaardige uitstraling of de zalvende stem (hoop ik althans). Klassiek in die zin, dat ik houd van de kerntaken van het vak: liturgie en eredienst, pastoraat (vooral het bijzondere pastoraat, waar ‘iets aan de hand is’), catechese en kringwerk. Allemaal met een andere vorm en soms ook andere inhoud dan vroeger, maar wel die dingen.

Ooit las ik in een boek over ‘dominee-zijn’ een passage die me erg aansprak. Ik kan het niet meer vinden dus moet uit mijn hoofd citeren. De taakomschrijving van de dominee werd daarin zo verwoord: ‘Wij vragen je, om in ons midden God ter sprake te brengen. Dat is niet eenvoudig, maar dat vragen we je wel. Het kan best zijn, dat je op zeker moment liever andere dingen zou doen. Het zou zelfs kunnen zijn dat wij je op zeker moment vragen, liever andere dingen te gaan doen die meer bij ons verlangen aansluiten. Doe dat dan toch maar niet, maar hou je aan deze eerste taak, want we geloven dat dat goed is voor ons en voor jou.’ Dat komt heel dicht bij de kern van mijn motivatie.

Toen ik het eerste gesprek in Uithoorn had, vroeg ik: ‘Wat willen jullie, een bestuurder, een manager, een manusje van alles, of een theoloog?’ Het antwoord was meteen: ‘Een theoloog. Die andere dingen kunnen we zelf wel.’ Dat rijmt op wat ik vertelde uit het boek.

Er kwam één concrete vraag naar me toe, van de tekenaar van dit blad: ‘Wat voor toga draag je? Zwart, grijs, wit, of helemaal niet?’ Misschien teleurstellend: geen zwart. Met een zwarte zet je het makkelijkst een dominee neer – ik herinner me nog de posters van de dominee in toga van ‘naar de kerk? liever op de fiets, dan vervuil je niets!’ Maar ik draag wit. Voor mij onderstreept dat gewaad iets van het bijzondere van de kerk, dat God er ter sprake komt, en in een pak voel ik me trouwens meer ‘verkleed’ dan in een toga. Geen zwart. Zo ben ik wel begonnen dus ik heb er niks tegen, maar het wijst meer naar de geleerdheid van de dominee dan naar wat ik wil uitstralen: de vreugde van het evangelie.

In de bijbel zijn boodschappers van Godswege altijd in het wit gekleed, dus doe ik dat ook – in alle bescheidenheid, dus dat het wat sleets en gebroken wit is, is niet erg. Met de liturgische kleuren, niet omdat het moet, maar omdat alle zintuigen mogen meedoen om de gang door het jaar en het leven met het evangelie duidelijk te maken.

Sinds gisteren weten we dat er een huis voor ons is: we hebben een adres en een postcode in Uithoorn! De datum van overgang hopen we nu ook snel in overleg te kunnen vaststellen, en we zien uit naar de nieuwe start. Graag tot ziens, met vriendelijke groet, mede namens Ange,

Joep Dubbink






'Met deze beroepingscommissie hebben we geprobeerd een goede afspiegeling van onze gemeente te maken.'