Emmaüswandeling

1 mei

Emmaüswandeling

Heb je ooit al een keer meegedaan aan een Emmaüswandeling? Het concept is simpel: we gaan twee aan twee wandelen. Eerst in stilte. Na een tijdje te hebben rondgestruind, gaan we in gesprek. Dat kan gaan over de stilte, hoe je die ervaren hebt en waar je aan hebt gedacht.

Ieder tweetal krijgt daarnaast een vraag mee. Misschien kunnen we op die manier al pratende iets ervaren van een onbekende, maar stil aanwezige derde die met ons oploopt, zoals in het verhaal van de Emmaüsgangers.

Als iedereen weer thuis is sluiten we de middag af met een bijeenkomst online, waar we kunnen napraten. Deze wandeling is een mooie kans om iemand te leren kennen met wie je nog niet eerder in gesprek bent geweest. De wandeling vindt ‘corona-proof’ plaats. We wandelen twee aan twee en verzamelen ons als groep alleen online, via Teams. Opgave vooraf is daarom wel nodig, en kan via j.debruin@pkn-uithoorn.nl.

Zaterdag 1 mei 14:00 uur

Jesse de Bruin

– Sophie Bloemert preekte over oog voor perspectief van de Emmaüsgangers en liet twee schilderijen zien –

Emmaüsgangers, schilderij door Jurry Pott

Auf dem Weg nach Emmaus, schilderij door Janet Brooks Gerloff

PaasChallenge

Terugblik PaasChallenge

Verschillende groepjes hebben in het paasweekend de PaasChallenge gelopen. Vooral op vrijdag, want het weer was de daaropvolgende dagen wel erg stormachtig. De speurtochtwandeling was nog best een uitdaging, want je moest goed kijken hoe het werkt met de QR-codes scannen. Er waren namelijk vier verschillende personages en verhaallijnen die je kon volgen. Ook waren de puzzels echte breinbrekers, maar gelukkig kon je ook hints krijgen. Het verhaal was heel bijzonder: de vier personages kwamen elkaar tegen in het verhaal, en je werd een paar keer voor een dilemma gesteld (wat nog best ver kon gaan, bijvoorbeeld kiezen om een moordaanslag te plegen of niet). Uiteindelijk bleek dat je één van de ‘slechteriken’ uit het verhaal was, die natuurlijk aan het einde geraakt werd door de goedheid van Jezus. Bedankt aan alle mensen die deze PaasChallenge mogelijk gemaakt hebben!

Zie je binnenkort iets groeien in de border bij de ingang van De Schutse? Dat hebben de deelnemers geplant. Het staat symbool voor het nieuwe leven en het goede nieuws dat uit Pasen voortkomt. We hopen vanuit het jeugdwerk gauw weer iets fysieks te kunnen organiseren, bijvoorbeeld een Kliederkerk. Hopelijk tot snel!

Cathérine Verviers, jeugdwerker
Natasja Bos, jeugdouderling

Tulpen

Tulpenactie

voor hulp aan vluchtelingen in Griekse kampen

 

Tot 20 maart kon je tulpen bestellen, voor jou en voor een ander. In Uithoorn doet Henk Mathlener al mee. De netto opbrengst helpt Stichting Christian Refugee Relief om hulptransporten te vullen met o.a. kleding, hygiëne producten en andere hulpgoederen voor Griekse vluchtelingenkampen. Er zijn al 12.000 bossen tulpen besteld, een hulptransport voor Griekenland is al gefinancierd!

christianrefugeerelief.com/tulpenactie-crr

 

40dagen

Schuldbelijdenis

Schuldbelijdenis landelijke PKN

De landelijke PKN heeft tijdens de Kristallnachtherdenking op 8 november 2020 een schuldbelijdenis uitgesproken, over de houding van de kerken ten aanzien van de Joodse gemeenschap tijdens de Tweede Wereldoorlog. Dit is niet goed gevallen in onze gemeente.

Hieronder is onze briefwisseling met de PKN te lezen, als pdf.

2020-12-08-Brief-aan-PKN-schuldbelijdenis.pdf






Namens de kerkenraad van de Protestantse Gemeente te Uithoorn,
Joke Bos, scriba
scriba@pkn-uithoorn.nl

Armoede

Bestrijding van armoede en CO2-uitstoot

Als diakenen zien we wereldwijd de problemen toenemen die veroorzaakt worden door de opwarming van de aarde. Dichtbij huis zien we mensen in Uithoorn hun best doen om de eindjes aan elkaar te knopen. De mensen met de laagste inkomens wonen vaak in de slechtst geïsoleerde huizen, betalen veel energiekosten en hebben het minste geld om maatregelen te nemen voor energiebesparing. In 2020 kreeg een aantal mensen met een minimuminkomen via de Gemeente Uithoorn een cadeaubon, waarmee zij energiebesparende artikelen konden aanschaffen, zoals radiatorfolie. Het is nog niet zeker of die actie zal worden herhaald. Wat wel doorgaat is de inzet van door de gemeente opgeleide energiecoaches. Dat aanbod vindt u hieronder.

Henk Mathlener, diaconie

 

De energiecoach weet (gratis) raad!

Heeft u een hoge energierekening, maar weet u niet waar het aan ligt? Wilt u geen geld laten liggen en meer weten over energiebesparing? Goed nieuws! De energiecoaches geven u gratis tips hoe u geld kan besparen op uw energierekening en hoe u tegelijkertijd rekening kunt houden met het milieu!

De gemeente Uithoorn wil graag al haar inwoners betrekken bij de energietransitie en hen helpen bij het verduurzamen van de woning: zowel met kleine als grote maatregelen. Daarom zijn er sinds oktober energiecoaches actief binnen de gemeente. Energiecoaches zijn deskundige vrijwilligers die mede-inwoners van Uithoorn informeren over energiebesparing. De coaches geven praktische duurzaamheids- en besparingstips in een digitaal één-op-één gesprek.

 

Digitaal keukentafelgesprek

Een gesprek met een energiecoach duurt ongeveer een uur en vindt, vanwege corona, digitaal plaats. Dat kan met uw smartphone, tablet of computer. Op deze manier wordt het een digitaal keukentafelgesprek. Samen met de energiecoach kijkt u naar uw energierekening en waar de meeste winst te behalen valt. De energiecoach kijkt naar kleine maatregelen en dingen die u zelf kunt doen, zoals korter douchen of de verwarming slimmer instellen. Indien gewenst kan de coach via het beeldscherm meekijken, terwijl u een rondje maakt door het huis om u advies op maat te geven. Op deze manier krijgt u beter zicht op uw energiegebruik en wat u kunt doen om energie te besparen.

 

Afspraak maken

Ook als u geen concrete vraag heeft, maar wel benieuwd bent of u nog wat zou kunnen verbeteren, dan is de energiecoach iets voor u! Maak een afspraak met een energiecoach op bespaarafspraak.nl/uithoorn

 

Armoede in Nederland is een groeiend probleem. Kerk in Actie ondersteunt kwetsbare gezinnen in Nederland met initiatieven als kledingbanken en kleding-inzamelingsacties.

Vacature

Logo Protestantse Gemeente te Uithoorn

De Protestantse Gemeente te Uithoorn zoekt een

Predikant(e)

voor 24 uur – 0,6 fte

Actief, enthousiast, ervaren? Wil je samen bouwen aan een inspirerende en open geloofsgemeenschap? Je zult in Uithoorn een boeiende veelkleurige gemeente vinden.
Kijk de kerk! www.pkn-uithoorn.nl

We zoeken iemand die samen met onze andere predikant

  • actieve geloofsbeleving stimuleert in prediking en pastoraat
  • oog heeft voor een inspirerende liturgie
  • onze jeugdwerker voor jeugd en jonge gezinnen ondersteunt
  • de rol van onze kerk in de maatschappij belangrijk vindt

Vragen, reacties?
Graag aan de secretaris van de beroepingscommissie: Jaap van Dijk,
Ter Braaklaan 71, 1422 DD Uithoorn, jaapvandijk@caiway.nl


Profielschets

vacature-predikant-Uithoorn-profielschets.pdf


De Beroepingscommissie

De beroepingscommissie bestaat uit Tymen van der Ploeg (voorzitter), Jaap van Dijk (secretaris), Mieneke Schotanus, Daniël Sol, Jeannette Voskamp, Suzanne Hermans en Co Walinga. Lees over de voortgang in kerkblad Op Weg of bij Kerkenraad


Weet u een geschikte predikant(e)?

De gemeente voelt zich vaak zeer betrokken bij het beroepingswerk. Gemeenteleden kunnen aan beroepingscommissie@pkn-uithoorn.nl namen opgeven van geschikte predikanten. Graag wel met motivering of argumentatie en met de naam van degene die de opgave doet.


Van de Beroepingscommissie

Samen maken allerlei losse clubjes van De Schutse een plek om God te ervaren, een veilige plek voor · goede gesprekken · inzicht en inspiratie · vrolijkheid en troost · zoals we dat benoemen in onze folder.

We zijn trots dat een (zij het slinkend) aantal actieve vrijwilligers graag energie steekt in het missionaire KijkdeKerk, Preek van de Leek, KerkCafé, Bezinning en Verdieping, pastoraat, kringen, jeugdwerk, diaconaat, bestuur, beheer en beleid.

We hopen op een inspirerende predikant met een menselijk geluid en een ruime blik.
En dat in vierentwintig uur per week – je moet er zin in hebben!

Wake

500 seconden voor 500 kinderen

Een wake van 500 seconden voor 500 kinderen op Lesbos, meteen na de kerkdienst van 3 januari. De dienst wordt vanaf 10.00 uur online uitgezonden vanuit De Schutse. De dienst zal wat korter zijn dan normaal. De wake zal rond 10.50 uur beginnen. De formule is simpel en volgens de coronaregels: aansluitend aan de online-kerkdienst wordt een wake gehouden van 500 seconden – een korte toelichting op de reden, een kort gebed, gedicht of Bijbeltekst en een icoon voor stille meditatie. Het is een symbolisch gebaar vanuit machteloosheid. De politiek reageert onvoldoende op de breed gedragen oproep om 500 vluchtelingenkinderen op te vangen. 185 gemeenten in Nederland boden ruim voldoende plaatsen aan om kinderen op te vangen. Uithoorn was daar niet bij. De Haarlemmermeer bood 25 plaatsen en Aalsmeer 11. De vorm van de wake is gekozen vanuit de vaste overtuiging dat het zinvol is om de aandacht vast te houden. Dan kúnnen politici niet langer wegkijken, zeker nu de verkiezingen eraan komen. In de afgelopen adventsperiode werden in vijftig kerken door heel Nederland dit soort wakes gehouden. Zo versterken we elkaar én de boodschap aan de politiek. Politici in de Tweede Kamer worden voorzien van actuele informatie en gestimuleerd de staatssecretaris te bevragen.

Wij hopen op uw aandacht, 
Henk Mathlener 

Boodschap aan de politiek in een filmpje, getweet door Diederik Ebbinge

interview

ds. Florisca van Willegen

Foto impressie 24 jan \/

Terugblik afscheid

Ik kijk terug op een bijzondere afscheidsdienst op zondag 24 januari. Uiteraard was het jammer dat de kerk vanwege de maatregelen leeg moest blijven en blijft het een gemis dat ik velen van u niet meer persoonlijk heb kunnen spreken. Misschien is daar later in het jaar nog eens gelegenheid voor, of wie weet treffen we elkaar nog eens in het dorp.

Ik was ontroerd door alle goede woorden en lieve gebaren die ik mocht ontvangen en heb thuis met veel plezier en genoegen de map met persoonlijke bijdragen doorgelezen. Dank voor al uw bijdragen, lieve kaartjes en mailtjes, zo was het ondanks de afstand toch een warm en betrokken afscheid! Inmiddels ben ik alweer een dienst als gastpredikant voorgegaan. Mooi om op die manier zo af en toe met elkaar verbonden te blijven. Ik hoop natuurlijk vooral eens voor een ‘roze’ zondag uitgenodigd te worden, zodat ik iedereen de mooie stola kan laten zien die ik van u gekregen heb. Wat een mooie blijvende herinnering aan mijn tijd hier als predikant. Nogmaals dank voor alles en ik hoop dat we elkaar snel nog eens treffen in betere tijden. Mijn pkn-emailadres is overigens vervallen. Mocht u mij in de toekomst nog eens willen bereiken, dan kan dat via fvanwillegen@gmail.com.

Hartelijke groet,
Florisca van Willegen

Interview met Florisca van Willegen

Florisca stemde in met een kort interview nu zij ons verlaten gaat. Bij haar thuis afgesproken, een zachte fietsvriendelijke novembermorgen. Koffie, kopje van fors formaat, voor mij. Zij drinkt ’s morgens eerst koffie, nu thee; knabbelt af en toe aan een speculaasje. We zitten aan tafel want een interviewer moet aantekeningen maken. Links (voor mij) gaat de ruime en lichte huiskamer over in een rust ademende, betegelde tuin. Het poezenluikje staat open. Mooi plekje daar, het nieuwe huis einde Bruine Lijster, rand Meerwijk.

 

Vertel iets over jouw geschiedenis. En: was dominee worden een bewuste keuze?

Zij groeide op in Aalsmeer. Zat in Uithoorn op het Alkwin. Studeerde maatschappelijk werk en dienstverlening en begon als jongerenwerker in Heiloo en Heemskerk. Geleidelijk ontstond de behoefte aan meer kennis en verdieping van het geloof. Dominee worden was niet meteen de bedoeling. Gehoopt werd dat een studie theologie antwoord zou geven op haar vele vragen over het geloof. Dat ging anders. Je leert juist dat er veel vragen zijn. Hoe je met bijbel en geloof op weg moet. Hoe je geloof op meer manieren kan beleven.

 

En toen kwam er Uithoorn en onze kerk?

Het was natuurlijk boffen met een stageplaats dichtbij en met Joep als begeleider. Ze is, voordat ze als predikant beroepen werd, nog ingevallen voor Trudy Joosse en Cathérine Verviers. In de vacature na het vertrek van Harold Oechies werd een predikant voor drie jaar gezocht. Een eerste zoektocht in de mobiliteitspool leverde geen geschikte kandidaat op. Toen is haar gevraagd mee te solliciteren, zelf had ze daaraan niet gedacht. Het was voor haar als stagiaire heel interessant de procedure rond de vacature vanuit de kant van de gemeente mee te maken. Glimlach: ze werd beroepen terwijl ze zelf nog in de profielcommissie had gezeten. Haar leermeester werd nu collega. Januari 2018 werd ze bevestigd in het ambt van predikant, dat is toch wel een bijzonder moment in je leven.

 

Terugkijkend op drie jaar: je hebt geen spijt van je keuze voor predikant? Maar nu ga je iets heel anders doen?

Nee, zeker niet iets heel anders. Het was hier heel fijn werken in een gemeente die warmte uitstraalt en ruimte geeft. Zo veel enthousiaste en berokken mensen. Maar nu is het goed om te kiezen voor een nieuwe uitdaging, liefst weer het werk van predikant.

Over dat predikant zijn. De diensten op zondag zijn wezenlijk. Aan de voorbereiding en de preek wordt veel aandacht en tijd besteed. Teksten en thema’s gaan volgens het bijbelrooster en zijn tijdig bekend. Vrijdag moet de preek klaar zijn. Vaak zijn er meteen voldoende associaties; soms kan het best moeilijk zijn. Er moet ook de aansluiting zijn bij wat over eenzelfde thema vorige week gezegd is. Voorgaan in een dienst: ze doet het graag. Als ze daar rust uitstralend (vindt Job) op de kansel staat, is er van binnen heel wat spanning. En ja, ze weet het: ze spreekt te snel. Daar wordt aan gewerkt.

Wat ze wil uitdragen: het gaat erom de Bijbelse verhalen, die geen geschiedenis zijn, te vertalen naar onze werkelijkheid vandaag. Verhalen: indien zo niet gebeurd, wel waar. Een boodschap die bevrijdt, ruimte schept en niet knelt.

 

Het pastoraat. Is er voldoende tijd voor bezoekwerk? En: in de bijbeluitleg is er de laatste decennia nogal wat veranderd. Kunnen alle gemeenteleden dat aan?

Voor dringend pastoraat is er altijd ruimte. Maar je zou altijd meer willen doen dan waarvoor tijd is. Gelukkig zijn er nog ouderlingen, pastorale medewerkers en contactpersonen. Maar het aantal loopt terug en het is lastig opvolgers te vinden. Het is goed dat er naar aanleiding van het beleidsplan een groep aan de slag gaat met de vraag hoe het pastoraat in de toekomst geregeld moet worden.

Haar ervaring uit de contacten met gemeenteleden is dat meer ruimte vaak als bevrijdend wordt ervaren. Florisca had (en heeft) haar eigen zoektocht. Bijbel en geloof bieden gelegenheid voor eigen uitleg en beleving. Dat moet zo blijven en samen moet je er mee bezig zijn.

 

Parttime dominee; lukt dat? Is er echt de vrije tijd voor lezen, hobby’s en sport? En waar gaat de vakantie heen?

Op de vrije dagen wordt geprobeerd afstand te nemen. Dat lukt niet altijd. Thuis is er natuurlijk in de eerst plaats zoon Justus. Als er een boek wordt gelezen, dan ’t liefst fantasy. Een hobby van haar en man Timber is het spelen van bordspellen, liefst online en wereldwijd. Voor beweging hoeft ze niet naar de sportschool. Er wordt veel gewandeld en er is de fiets. In de vakanties wordt een combinatie van cultuur en natuur gezocht, meestal in Nederland of elders in Europa. Soms ook verder weg, zoals een bezoek aan vrienden in Australië en Japan.

 

Jouw toekomst?

De keuze om hier weg te gaan is bewust: na vier jaar Uithoorn een andere plek. Ze is 32 jaar en heeft nog vele jaren voor de boeg. Zien wat komen zal en graag wel in de buurt. Er is niet voor niets hier een huis gekocht; het bedrijf van Timber met zijn software development en data security zit in Amsterdam. En ja – in de buurt zijn opa en oma stand-by om op Justus te passen……

Job Dienske


Vervanging van Florisca

Ds. Caro Houtkoop is bereid gevonden om de pastorale taken van Florisca op zich te nemen in de vacaturetijd. Daar zijn we erg blij mee.
Caro is bereikbaar via c.houtkoop@pkn-uithoorn.nl en tel 06-28120617

 


Bij het afscheid van Florisca

Dominees komen en gaan. In een bekend ochtendblad heetten predikanten die van gemeente veranderden ooit ‘voorbijgangers’, en terecht. Niet al te zeer vastroesten is een goede zaak, maar ‘losmaking’, zoals het in het kerkelijk jargon zo beeldend heet, is vaak een pijnlijk proces: voor wie gaat maar ook voor wie achterblijft.

Dat geldt zeker voor mij als collega, want ik heb in de afgelopen jaren op een heel plezierige manier samengewerkt met Florisca. Ik ga daar hier niet alles over opschrijven, er moet ook nog iets overblijven voor de gelegenheden die nog komen, maar iets wil ik hier wel kwijt.

Het lijkt riskant om als stagiair, predikant-in-opleiding, in dezelfde gemeente predikant te worden. En toch ‘moest’ het blijkbaar zo zijn, want toen we in 2016 zochten naar een nieuwe predikant en dat niet zo erg wilde lukken, liep steeds Florisca door het beeld en kwam op zeker moment onweerstaan­baar de gedachte op: waarom zij eigenlijk niet?! Zo is het gekomen.

Maar kun je de omslag maken van een begeleidings- naar een collegiale relatie? De beroepingscommissie heeft dat destijds goed overwogen en dacht dat het wel zou kunnen. Florisca kan dat zelf natuurlijk het beste zeggen, maar wat mij betreft heeft de commissie volkomen gelijk gekregen.

Natuurlijk zijn we verschillend: v/m, jong/oud(er) – ergens zijn we het moment gepasseerd dat Florisca precies de helft van mijn leeftijd had! – en nog wel meer. Het zou onzinnig zijn om die verschillen te ontkennen, maar het viel me telkens weer op hoe vaak we op één lijn zaten. Het kwam eigenlijk nooit voor dat we fundamenteel verschil van inzicht hadden over de te volgen beleidslijn. En die enkele keer dat Florisca mij gedecideerd tegensprak in een vergadering, had ik daar plezier in en vaak had ze nog gelijk ook. Dat komt mede omdat een van Florisca’s sterke punten is, dat ze heel snel situaties inschat, ziet waar de schoen wringt en waar een mogelijke oplossing zit.

Florisca heeft meer sterke punten, maar die hebt u inmiddels wel ontdekt: groot invoelingsvermogen, sterk in de vertaalslag van Bijbelwoorden en geloofstraditie naar de dingen waar mensen mee bezig zijn, in de verkondiging persoonlijk zijn zonder het persoonlijke op de voorgrond te laten treden. Minstens even mooi was het, te zien hoeveel vooruitgang ze boekte op de mindere punten die elke predikant ook heeft: wat een ontwikkeling in een paar jaar tijd.

Wat die verschillen tussen ons betreft, ik denk dat we daar in de afgelopen jaren optimaal van geprofiteerd hebben. Ik bracht dan wel wat ervaring mee, maar Florisca óók het een en ander: een opleiding én een aantal jaren ervaring als jongerenwerker, de frisse blik van een nieuwkomer die andere kerkelijke gemeenten gewend is, een predikantsopleiding gevolgd die toch net wat andere accenten zet en nauwer aansluit bij de hedendaagse kerkelijke praktijk, en feeling met de behoeften van een jongere generatie waartoe ze zelf behoort.

Florisca, alle begrip en respect voor je keuze om meer op eigen benen te willen staan en een nieuwe uitdaging te verkiezen – maar ik ga je missen, dat is zeker! Bedankt, het ga je goed, ga met God.

Joep Dubbink

 

Foto impressie van een online afscheid

 

Lied voor Florisca

gezongen op de wijs van Psalm 118

 

Florisca die kwam niet van verre,

haar jeugd florerend in Aalsmeer.

Vond hier een plekje als stagiaire;

is dominee 3 jaar alweer.

Nu gaat ze weg, deelde dat mede;

dat doet ons echt wel wat verdriet.

Wij waren met elkaar tevreden;

maar niet te treurig ’t afscheidslied.

 

Die boodschap heb je ons gegeven,

geloof dat ruimte biedt, bevrijdt.

De zoektocht samen in het leven

als dagelijkse bezigheid.

Jouw preken warm en inspirerend;

gedegen inhoud, tempo snel.

Ja, wij van jou, zo jong, veel lerend,

een dominee goed in haar vel.

 

Nu nieuw begin, jouw toekomst open;

bewust wil je een nieuwe baan.

3 jaar de weg met ons gelopen:

’t heeft jou en ons heel goed gedaan.

Geloof blijft samen zoeken, vinden;

verkennen wat er echt toe doet.

Gods zegen rust op zijn beminden;

Florisca dank: het ga je goed.

 

’t Geloof, de vragen die er waren;

Theologie: het antwoord daar?

Die studie die zou veel verklaren;

die zekerheid: vergeet het maar.

De Bijbel schenkt ons de verhalen;

’t is zaak daarmee op weg te gaan.

Je mag ze naar het nu vertalen;

realiteit in jouw bestaan.

 

Vreugde, verdriet; blijdschap of tranen;

geboorte of begrafenis.

Jouw fiets draagt je door wijk en lanen:

de dominee die er dan is.

Op vrije dagen geen vervelen;

zoon Justus is een heerlijk kid.

Een hobby is het bordspel spelen

of ’n boek waar fantasy in zit.

Job Dienske

Advent

Advent

Hier zie je nog wat we gedaan hebben om toe te leven naar Kerst, het feest van de geboorte van Jezus.

Vier kaarsen branden zacht,

ze schijnen op wat komen zal.

Op een geschenk, zo lang verwacht,

voor jou, voor mij, voor iedereen en overal

 


De digitale adventskalender

Op onze website staat onze eigen online adventskalender. Voor elke dag een tekst, of een mooie foto, kleurplaat, recept, muziekje of doe activiteit. Klik maar op de link van vandaag. We horen graag je reactie! Liesbeth Geudeke


Coronacrisis en ballingschap – advent

Een virus, nieuw en onverwacht, beheerst zo maar het leven;
de situatie vreemd, ineens is zo veel kwijt.
Het kan geen kwaad het eerlijk toe te geven:
’t besef van onmacht, knagende onzekerheid.

Corona, ballingschap – je mag ze vergelijken:
verlorenheid; de vragen, twijfels rond ’t bestaan.
Maar in de Bijbel zou een ballingschap nooit eeuwig blijken;
in elk verhaal is ‘t perspectief: er komt een einde aan.

Geloof vraagt moed, vertrouwen, nieuw beginnen;
in mijn benauwdheid weet ik mij door God herkend.
Geen macht ter wereld, zelfs geen virus zal ‘t ooit winnen:
Joeps woorden – actueel in deze weken van advent.

Job Dienske
– naar mediatie van Joep in Op Weg 26 oktober –


Engelenproject

Met KijkdeKerk haakten we aan bij het Engelenproject. Mensen die als een soort ‘engelen’ anderen een aantal keren een lichtpuntje zouden bezorgen in de adventsperiode. We rolden het project uit, terwijl we nog aan het organiseren waren. Mensen die zich meldden als ‘engel’ waren net zo enthousiast als wij, dus dat leverde veel energie op. Kaartjes werden ontworpen en besteld, kleine engeltjes aangekocht. Uiteindelijk hebben 17 ‘engelen’ minstens 47 ontvangers van iets aardigs voorzien. Enkele ‘engelen’ vonden zelf ook iets in hun brievenbus, of bij de voordeur. Iedereen vond het leuk om te doen. In het schemerduister door de straat sluipen, aardigheidjes bedenken; allemaal enthousiaste reacties.

Lichtpuntjes gedeeld of ontvangen?
Lees de reacties aan t.joosse-ridder@pkn-uithoorn.nl


Leuk om te doen. Ik sloop in het halfdonker door de buurt. Gisteren belde ik aan bij één van mijn ontvangers, zij vroeg me even op de thee. ‘Leuk, dat hyacintje’, verder reageerde ze niet. Op een gegeven moment zei ze wel: ‘De kerk is goed bezig hoor, ik heb al verschillende presentjes gekregen.’ Kennelijk combineerde ze niet dat die ook bij mij vandaan kwamen. Grappig. Bij de andere twee heb ik me niet bekendgemaakt, ze waren vandaag niet thuis. Ook niet erg. Ik ben zelf ook ‘geadopteerd’, en ik moet zeggen dat dat echt heel leuk is. Het geeft je echt het gevoel dat iemand weet hoe het met je gaat, en dat je even iets extra’s kunt gebruiken.


Heel leuk project! Stiekem voor het huis langs rijden, de auto laten staan met draaiende motor en de deur open, gauw de attentie neerzetten of aan de deur hangen. De tweede week moest ik zelfs aanbellen en dan wegrennen. Ik had iets gebakken en het was nog lekker warm. Jammer om dat voor de deur neer te zetten dus, maar wel heel spannend! Bij één ontvanger ben ik gelijk na de eerste keer ontmaskerd. Die had helaas zo’n ring.com bel. Ik was juist zo blij dat zij niet thuis was toen ik kwam, maar zij kon gewoon terugkijken wie dat engeltje aan de deur gehangen had. Bij haar was het dus de uitdaging om de volgende weken niet steeds op dezelfde dag en tijdstip te gaan maar haar te verrassen op momenten dat zij het niet verwachtte. Dat is geloof ik wel gelukt. De andere ontvangers hebben tot nu toe nog geen idee weet ik uit betrouwbare via-via-bron, helemaal top! Afgelopen zondag, de laatste keer, heb ik op het kaartje geschreven dat het de lichtpuntjes in mijn week waren dat ik lichtpuntjes voor hen mocht brengen, en nog een groet voor de kerstdagen en het nieuwe jaar erbij.
Volgend jaar weer wat mij betreft!


Bij de mevrouw in het verpleeghuis heb ik het de ene keer in de brievenbus gedaan en de andere keer moest ik het afgeven beneden bij de receptie, die zouden dan voor bezorging zorgen. Zij weet dus niet wie het gebracht heeft. Bij de andere dame bij mij in de straat heb ik het, met een touwtje door de brievenbus gedaan, het tweede pakje was ook te groot. Beide pakjes waren de volgende dag weg. Toch lette ik wel op het huis en vond het zo donker. Heb bij buren geïnformeerd en het bleek dat ze al meerdere weken in een verpleeghuis was. Hopelijk heeft ze de pakjes gekregen, ik weet het niet. Dank voor het initiatief, goede dagen en een gezond 2021!


Superleuk project en heel goed initiatief. Leuk om steeds iets te bedenken en stiekem aan de deur te hangen of door de brievenbus te doen. Het was bij mij alleen jammer dat van de drie adressen die ik had bedacht, ik na twee zondagen te horen kreeg dat die betreffende vrouw was verhuisd… Dus een wildvreemde mevrouw heeft nu twee keer een presentje gekregen en zal niet snappen hoe en wat. Maar ja, niets aan te doen. Ik weet niet of ik mij nog bekend zal maken. Ik wacht misschien tot het zo in de praat te pas komt en ze er zelf een balletje over opgooit of zo.


Tegen mijn buurvrouw heb ik gelogen! ‘Van mij? Nee… Ja, dat webadres is van onze kerk. Er zijn meerdere mensen die mee doen. Het is een landelijke actie.’ ‘O, dan komt het misschien van je zus.’ Bij een ouder echtpaar ben ik niet betrapt. Rare situatie, want hun hele gezin ken ik goed en ze ondergaan samen een zware, moeilijke tijd. Cryptische lichtpuntjes door de bus proppen voelde vreemd, maar goed. Niet opdringerig, toch aanwezig.
Maar echt anoniem weet je helemaal niets. Of het gewaardeerd wordt, of afgedaan… Of allang in de smiezen… Mijn moeder heeft m’n derde engeltje overgenomen. Zij heeft wel eerlijk bekend. Het was ook leuk om het vierde lichtpuntje, voor maandag aan de deurknop, voor te bereiden. Al is ze als ‘engel’ niet meer anoniem, voor haar buurvrouw.


Leuk om te doen. Morgen de laatste keer. Ik weet niet hoe men het vond want ik heb het alleen in de bus gedaan…


Als erg leuk ervaren. Een aantal hadden al snel in de gaten wie de engel was. Eén sprak me op een gegeven moment aan en vroeg waar ze het aan verdiend had. Ik heb haar verteld dat we het erg waarderen dat ze er altijd is voor haar buurvrouw. Zij vond dat wel meevallen. Ze zei: ‘Dat staat niet in vergelijking met wat jij voor haar doet’. Maar voor mij is het een goed gevoel dat die mevrouw altijd bij haar buurvrouw kan aankloppen voor een pleister of zoiets. Het zijn soms de kleine dingen die het verschil maken. Een ander stel had ik uitgekozen als waardering omdat zij iedere week boodschappen doen voor dezelfde mevrouw. Ook zijn ze er altijd als er even hulp nodig is. Die mevrouw zelf heeft het ook gehad, om haar een hart onder de riem te steken. Zij blijft zoveel mogelijk in huis. Heeft af en toe bezoek van haar kinderen, maar verder ziet ze niet veel mensen. Maar ze blijft positief. Een andere buurvrouw is net weduwe geworden en kon ook wel een engeltje gebruiken. Een vierde mevrouw heeft het in deze tijd moeilijk. Haar man is een paar jaar geleden net voor Kerst overleden. Zij had hem jarenlang verzorgd. Deze tijd is voor haar nog steeds een zwart gat. De laatste heb ik stiekem bij buurtjes gebracht. Die buurman heeft veel last van deze tijd. Hij is depressief, en ervoor behandeld. Ze kunnen wel een engeltje gebruiken. Ik weet niet of zij in de gaten hebben wie het gebracht heeft.


Erg leuk om mee te doen. Door de wijk sluipen om niet gezien te worden was spannend. Het was ook spannend of de verrassing door de brievenbus paste. Niet iedereen heeft een grote opening. Het is gelukt. Ik vond de gedrukte kaartjes erg verzorgt. De tekst was ook duidelijk dat het van de PKN-Uithoorn kwam. Ik vond het mooi dat het een “engelenwens” was. Niet namens het wijkteam of de dominee, maar van de kerstengel. Een kans om iemand even extra aandacht te geven. Bedankt voor de organisatie. Wat mij betreft: volgend jaar weer. Mooie actie.


De engelen vlogen ondanks het slechte weer toch door de Uithoornse straten! Wat ons betreft ging het allemaal prima, we hebben alles ‘in het geheim’ kunnen bezorgen. Een spannende zaak, om het juiste moment te kiezen! Helemaal gelukt. Tot onze grote verrassing was de engel ook bij ons neergestreken en konden we zelf ervaren hoe leuk of dat was! Zo kun je elkaars nabijheid in deze toch zorgelijke tijden ervaren!


De ‘engelenbezoekjes’ (fijner woord dan project) zijn echt een succes geworden. Grappig dat het zo aangeslagen is! Blijkbaar werken dit soort dingen goed: persoonlijk en concreet? Een van mijn ontvangers zingt op dinsdag vaak mee en woont alleen, hoort slecht, woont daarom nooit de kerkdiensten bij. Ze belde me: ‘Ik vond vanmorgen een engeltje in het hoekje bij mijn deur en het was nog een mooi engeltje ook! Geen idee waar dat vandaan komt!’ Toen ik haar stem hoorde dacht ik meteen dat zij wist dat ik het was… Maar nee dus, ze moest het gewoon even kwijt! Bij het laatste bezoekje had ik mijn naam gezet. Vanmiddag belde ze weer om te bedanken en te vertellen hoe geweldig ze het heeft gevonden om zo bedacht te worden. Ze bleef het maar herhalen. Ik schaamde me eigenlijk om geconfronteerd te worden met zoveel dankbaarheid, over zoiets kleins eigenlijk, van iemand die gewoon twee kerstdagen alleen zit. En altijd alleen is. Ze is altijd tevreden en gewend aan haar alleen zijn, maar we hebben toch afgesproken dat ik haar na de 19e even opzoek. De eerste keer met het koperen engeltje naar een appartement met alleen een brievenbus. Je raadt het al, het engeltje ging er niet doorheen. Ik wou het per se kwijt, dus heb er een klein deukje in gemaakt met mijn voet… Deze mevrouw belde mij ook: ‘Was jij dat?’ Ze vertelde dat ze ernstig ziek is, vrede heeft, en hoopt dat ze nog één keer de kerstnachtdienst kan meemaken. Ik maakte een afspraakje met haar en ben bij haar geweest, een heel dierbaar laatste bezoek, al zal ik haar in de kerstnachtdienst nog wel zien.
 Ze wees het engeltje aan: ‘Kijk, daar staat ze, met deuk!’ Ik bood aan te proberen haar uit te deuken, maar ze vond de deuk juist heel mooi en wilde het zo laten. Het engeltje heeft echt een ereplaats gekregen. Juist nu voelt ze zich gedragen door engelen.
 Van drie andere personen hebben wij niets vernomen. Het was fijn en mooi! Wij hadden ook een engel, we blijven gissen wie het was…