Warme maaltijd

9 dec

Warm(t)emaaltijd

Warm(t)emaaltijd is een maaltijd voor iedereen uit onze buurt die wel wat extra warmte kan gebruiken. Want net als bij liefde geldt voor warmte: als je het deelt, wordt het meer. De Warm(t)emaaltijd is een heerlijke voedzame warme maaltijd, in een verwarmde zaal, zodat iedereen thuis de verwarming lager kan zetten en waar we allemaal een beetje warm van worden. Iedereen is welkom! Misschien ken je wel iemand die je hier voor uit kunt nodigen? Doe dat dan vooral en kom samen! Omdat het handig is om te weten voor hoeveel mensen we gaan koken is het fijn als je je opgeeft. Dat kan bij Henk Mathlener: mail naar h.mathlener@pkn-uithoorn.nl of app/bel naar 06 203 58 204. Je kunt gratis aanschuiven bij de Warm(t)emaaltijd. Wie het kan missen vragen we een vrijwillige bijdrage, die je via een QR-code of contant kunt geven. Je kunt ook een maaltijd betalen voor iemand anders die krap bij kas zit. Loop jij warm voor dit idee? We kunnen hulp gebruiken! We zoeken koks, tafeldekkers, afwassers. Wil jij helpen? Laat het weten aan Henk.

De eerste keer is vrijdagavond 9 december. De maaltijd begint om 18.00 uur. Je bent welkom vanaf 17.30 uur.

 

Godly Play

15 jan

Godly Play in de kindernevendienst

Eén keer per maand gaan we in de kindernevendienst Godly Play met jullie doen. Godly Play is een methode van bijbel- en geloofsverhalen vertellen, waarbij jong en oud uitgenodigd en geholpen worden om zelf betekenis aan een verhaal te geven. Daardoor raken verhalen verweven met het eigen, concrete leven. Godly Play duurt minimaal een uur. De kinderen beginnen in de viering, en gaan kort na aanvang met het licht weg en sluiten af in eigen kring. De eerste keer zal Godly Play op zondag 15 januari zijn. Voor die ene keer mag per gezin ook één volwassene meedoen, een verzorger of (groot)ouder. Want Godly Play moet je een keer hebben gedaan om te weten wat het is.

De andere weken zal de kindernevendienst Kind op Zondag volgen.


17 nov

Godly Play voor tieners

Donderdag 17 november was er de eerste Godly Play voor tieners tot en met 16 jaar. In de jeugdruimte van De Schutse, van 19.00 tot 20.30 uur.
Godly Play doe je met elkaar. Het is geen les. Je hoeft niets te lezen. Het maakt niet uit of je veel of weinig van geloven weet. Je bent er gewoon met jezelf. Je hoort en ziet een Bijbelverhaal gebeuren, terwijl je op de grond zit. Je praat er over. Je gaat er op jouw manier verder mee. Alles mag (als je een ander niet stoort). Godly Play sluiten we feestelijk af (met iets lekkers).
Nieuwsgierig? Raar? Anders?! Een vriend of vriendin mag gerust mee. Altijd fijn als je laat weten dat je komt!
ds. Sibilla Verhagen
tel 06
24657848
s.verhagen@pkn-uithoorn.nl


 

2 nov

Godly Play voor iedereen

De Godly Play-sessie voor iedereen (16 jaar en ouder) van 2 november is uitgesteld

Godly Play is een methode van Bijbel- en geloofsverhalen vertellen waarbij de luisteraars uitgenodigd worden om zelf betekenis te geven. Het is een hele open methode. Dat betekenis geven doe je onder leiding van de verteller met elkaar en vervolgens ook alleen als individu. Er is geen kennis vooraf nodig om mee te doen en je kan het ook telkens weer opnieuw doen. Om te weten wat GP is, moet je het vooral ondergaan.

Godly Play kan je met alle leeftijden doen. Dit wordt een sessie voor volwassenen, iedereen vanaf 16 jaar is welkom. Het is in de kerkzaal van De Schutse, dus zorg voor een warme trui en warme sokken en neem een zitkussen mee. Godly Play doe je op de grond. Voor degene die dit echt niet kan, is er een stoel. De nieuwe datum volgt!

 

The Hunger Games

1 dec

The Hunger Games

Nu de dagen donkerder worden is het goed lezen. Dus doe mee! De trilogie ‘The Hunger Games’ van Suzanne Collins leest als een trein en is beangstigend boeiende sciencefiction. Eigenlijk is het jeugdliteratuur, vanaf 15 jaar. De Engelse boeken zijn niet heel moeilijk, maar ze er ook in het Nederlands, De Hongerspelen.

Vraag je bij het lezen twee dingen af:

  • Wat onthult dit over onze tijd en cultuur?
  • Wat als religie en geloof een rol had gespeeld? Zou dat dingen anders maken?

Op de avonden houd ik een inleiding en vervolgens gaan we het onderlinge gesprek voeren. Het is dus geen ‘boekbespreking’, maar een gesprek. (SV)


Fictie gaat natuurlijk altijd over onze niet-fictieve tijd. En dit is overduidelijk het geval in de trilogie The Hunger Games.
Op meeslepende wijze komen in deze Amerikaanse jeugdliteratuur de dingen van onze tijd en cultuur aan bod: macht, uitbuiting, onbetrouwbaarheid van informatie, exhibitionisme, narcisme en ook offer en heldendom. Een boek dat je doet afvragen welke waarden wel of niet belangrijk zijn in het leven. En ook hoe of waar je die waarden voor het goede leven vandaan haalt. Een boek dat je voor de vraag stelt: Wat zou ik doen? En een boek waarin de vraag naar God en religie verontrustend afwezig is. Ook dit laatste gaat op voor onze tijd.

In twee avonden bezinnen we ons op het leven aan de hand van deze trilogie. De avond begint met een beschouwende inleiding door Sibilla en aansluitend voeren we het onderlinge gesprek.

donderdag 24 november en 1 december 2022 om 20.00 uur in De Schutse.
(In het boekje Bezinning en Verdieping en in De Schutse App stonden eerder verkeerde data).

Gespreksleider ds. Sibilla Verhagen

Predikanten

God 9

Aanmelden bij Bezinning en Verdieping

17 nov

God 9.0


De volgende en laatste bijeenkomst van Geloven groeit, met diaken Jeroen Hoekstra en ds. Joep Dubbink, is donderdag 17 november van 20.00 tot 21.30 uur in De Schutse.
Het thema is
 groen en geel en misschien turquoise. (Voor de insiders inmiddels volstrekt helder.) Welkom!


Oecumenische gespreksavonden ‘God 9.0’
Gespreksleiders ds. Joep Dubbink van de Protestantse Gemeente te Uithoorn,
diaken Jeroen Hoekstra van de RK Emmaüsparochie te Uithoorn

Geloven groeit!

Geloven is meer dan ja en amen. Geloven is antwoord geven, een relatie zelfs. Zo ontstaat jouw persoonlijke verhaal als gelovig mens. Dat persoonlijke geloofsverhaal verandert gedurende het mensenleven. Het evolueert, wordt volwassen: van de mooie, maar kinderlijke beelden van je jeugd naar een meer volwassen manier van kijken nu. En door elke (geloofs)crisis heen, ontstaan nieuwe vragen die weer leiden tot nieuwe antwoorden en een andere manier van kijken naar het geloof. Nieuwe manieren om over God en het goddelijke te spreken. En elke manier van kijken heeft zijn eigen waarde en wijsheid.

Dominee Joep Dubbink en diaken Jeroen Hoekstra organiseren een serie van vijf gespreksavonden, geïnspireerd op het boek ‘God 9.0’, waarin we met elkaar de verschillende manieren van kijken en bijbehorende geloofsinzichten verkennen.

Voor wie?

  • Voor iedereen die geloven ziet als een persoonlijke spirituele reis.
  • Voor iedereen die uitgedaagd durft te worden om met frisse blik te kijken naar zijn of haar eigen geloofsopvattingen van vroeger en nu.
  • Voor iedereen die het gevoel heeft dat zijn of haar denken over het geloof botst met andere persoonlijke waarden of manier van leven.

Structuur van de avonden

De avonden beginnen met een introductie van het thema van de avond aan de hand van een kort college m.b.v. PowerPoint, video’s, kunst, verhalen e.d. Daarna volgt een gestructureerde uitwisseling, waarbij we delen vanuit onze eigen levenservaring.

Aanmelden bij Bezinning en Verdieping, of per mail bij diaken Jeroen Hoekstra diakenjeroen@kpnmail.nl. Het verdient de aanbeveling om de hele cyclus te volgen. U hoeft het boek God 9.0 niet te lezen – het is geen gespreksgroep over het boek.

Alleen de laatste gespreksavond gaat nog door, op donderdagavond 17 november 2022, van 20.00-21.30 uur, in De Schutse, De Mérodelaan 1, Uithoorn.

Laudato Si

Bezinning en Verdieping

13 sept

Laudato Si

Verbonden met de aarde – Pak jij jouw verantwoordelijkheid? 

De uitbuiting en uitputting van de aarde is onlosmakelijk verbonden met onze levensstijl. Parallel aan de onbalans in ons gebruik van de natuur is het onrecht dat wij de allerarmsten op deze aarde aandoen. Zij zijn het die worden uitgebuit om de, in onze wegwerpmaatschappij te weinig gewaardeerde producten, zo goedkoop mogelijk te fabriceren. Ook zijn zij de eerste groepen die lijden, daar waar de effecten van klimaatveranderingen optreden. De zorg voor de schepping en de allerarmsten zijn nauw met elkaar verbonden. Dat was al zo in de tijd van Franciscus van Assisi en de gevolgen van deze uitbuiting zijn in onze tijd alleen maar sterker geworden.

Crisis op spiritueel en ethisch vlak

De ecologische crisis valt in grote delen van de wereld samen met een crisis op spiritueel en ethisch vlak. Paus Franciscus schetst deze link helder in zijn encycliek Laudato Si, zonder de grote verdiensten van onze tijd af te wijzen. Vanuit inspirerende en grondige doordenking van deze problematiek komt de paus met een oproep voor eenieder die de aarde en de ander een warm hart toedraagt: denk globaal, handel lokaal.

Waar en wanneer? We nodigen u uit om op dinsdag 13 september van 20.00-21.30 uur inspiratie te vinden en ideeën te delen over de encycliek Laudato Si. De avond begint met een inleiding waarin we de hoofdthema’s van de encycliek voor u duiden. Daarna spreken we met elkaar vanuit een open en inspirerende houding over wat deze thema’s kunnen

betekenen voor ieder van ons en de manier waarop wij in het leven staan. Tenslotte krijgt iedereen de gelegenheid om zelf uit te spreken wat hij of zij meeneemt van deze avond. Mogelijk komt er een vrijblijvend vervolg waarin we met elkaar delen hoe we in de praktijk van ons leven en (vrijwilligers)werk aan de slag zijn gegaan met de vragen die de encycliek aan ons stelt. De avond staat onder leiding van Angela Scholte en Jeroen Hoekstra en wordt gehouden in het trefcentrum van De Burght (Potgieterplein 4 in Uithoorn). U kunt zich opgeven voor deze avond door te mailen met diakenjeroen@kpnmail.nl. Opgeven kan tot 5 september. Na aanmelding ontvangt u per mail een samenvatting van de encycliek en eventueel andere documenten die u kunt lezen ter voorbereiding. Opgeven is niet nodig, maar vergroot de effectiviteit van uw deelname. Er wordt een vrijwillige bijdrage gevraagd voor de parochie.

We moeten een oude les hernemen,
te vinden in verschillende religieuze tradities
en in de Bijbel – de overtuiging ‘less is more’.

(Laudato Si)

Hohe Messe

Bezinning en Verdieping

21 sept

Toon de Graaf over de Hohe Messe van J.S. Bach

Woensdag 21 september 2022 om 20.00 uur in De Schutse
Gespreksleider Toon de Graaf, dirigent Amicitia

Op vrijdag 30 september 2022 hoopt COV Amicitia de Grote mis in b-klein van Johann Sebastian Bach uit te voeren, beter bekend als de Hohe Messe. Als inleiding en toelichting geeft dirigent Toon de Graaf op woensdag 21 september een presentatie over dit grootse werk. Tijdens de presentatie zal uitleg worden gegeven over het ontstaan en de betekenis van de muziek aan de hand van klinkende fragmenten. Een belangrijk aspect is ook de theologische betekenis en de symboliek die in de muziek verborgen is. Bij Bach denken de meesten van ons in eerste aan de twee passionen en het Weihnachts Oratorium. Tussen deze grote werken en de talloze andere vocaal-religieuze werken neemt de Hohe Messe een aparte en zelfs uitzonderlijke plaats in. Het is een muziekstuk dat in vele raadselen gehuld is. Een van de vragen die we ons kunnen stellen is bijvoorbeeld de vraag waarom de lutheraan Bach zo’n grote mis schreef, maar die nooit in z’n geheel uitvoerde. Waarom worden de passionen de cantates en het Weihnachts Oratorium veel vaker uitgevoerd dan de Hohe Messe?

Het antwoord op deze en andere vragen hoopt Toon de Graaf tijdens de presentatie te kunnen geven.

Sibilla

Even voorstellen

Lang niet iedereen zal ik zomaar spreken. Daarom via deze weg iets over mij, dan kunnen velen mij een beetje leren kennen. Dit is natuurlijk lang niet alles. Als je goed leest ontbreekt er één belangrijk feit, je kan het raden. Mocht je nog meer willen weten, vraag het me gerust.

Ik ben opgegroeid in Rijnsburg. Mijn vader had daar met zijn broer een uitgeverij die lokale kranten uitgaf zoals de Rijnsburger en ook de Bloemenkrant. Degenen die in de jaren tachtig op de veiling in Aalsmeer werkten, kennen die vast en de krant bestaat nog steeds, mijn broer heeft het bedrijf overgenomen. Mijn moeder was huisvrouw, hoewel ze ooit medisch analiste was geweest. Ze deed de laboratoriumproeven voor een professor zonder onderarmen. Ik ben de jongste, boven mij zit een broer en daarboven drie zussen. Toen ik achttien was, ben ik in Delft gaan studeren, Industrieel Ontwerpen. In Delft had ik een heilzame studententijd en op de studentenvereniging heb ik mijn man Ritske van Leeuwen ontmoet.

Als kind ging ik best graag naar de kerk. Ik zat daar wel prima naast mijn vader en in de middagdienst mocht ik tegen zijn arm in slaap vallen en ook altijd in zijn zakdoek snuiten als ik weer eens verkouden was. Geloven en kerk was bij ons thuis belangrijk, wij waren Gereformeerd Vrijgemaakt. Maar voor een kritische noot op kerk, de predikant of de Bijbel was altijd ruimte. Ik hoor mijn vader nog tegen mijn moeder zeggen, na de dagelijkse lezing aan tafel: ‘nou Stijn, wat we daar nou weer mee motten…’. Toen ik twaalf was kreeg ik een eigen Bijbel en moest ik van mijn moeder zelf ’s avonds voor het slapen gaan lezen. Dat deed ik trouw en het boeide me, ik las veel meer dat zij ooit voorlas. Het was een ontdekking dat die Bijbel een veel minder net boek was dan me in de kerk werd voorgeschoteld. En God was belangrijk voor me. Mijn tienertijd was niet al te gelukkig. Maar ik had het idee dat God zag wat er thuis gebeurde wat voor velen verborgen bleef. Dit gaf me troost. En menig Psalm werd mij in die tijd lief, want de hulpkreet daar was mijn hulpkreet. Op de studentenvereniging heb ik veel met geloven gedaan en ook daarna in de kerk in Delft. Dat je het niet alleen hoeft te doen in het leven, was iets dat ik graag deelde. Samen met anderen organiseerde ik vijf jaar lang maandelijkse theateravonden over levensvragen voor mensen die niet (zo) kerkelijk waren. In die tijd overkwam me het verlangen om predikant te worden.

Ik stond zelf van dat verlangen te kijken, want dominee vond ik een nogal braaf beroep. Maar het verlangen bleef en ook mijn man vond het een goed idee dat ik dominee werd en zo ben ik in 2008 aan de VU theologie gaan studeren. Die studie was nogal tegengesteld aan de Delftse. Waar de ingenieur alles demystificeert, is er in de theologie alle ruimte voor mystificatie. Of anders gezegd: de ingenieur is oplossingsgericht en menig theoloog problematiseert. Ik denk dat ik er zelf ergens tussen in zit.

In 2009 zijn we overgestapt naar de PKN en zo langzamerhand voelen we ons weer thuis. Predikant worden is één van de beste keuzes in mijn leven geweest, ik ben het gewoon heel graag. Helemaal begrijpen doe ik dit niet, maar het heeft te maken met de vele kanten van het beroep: de pastorale nabijheid tot mensen, de intellectuele kant voor de bezinning op het leven, iets nieuws ontdekken en opzetten, het creatieve dat in dit alles gevraagd wordt, en steeds hierbij: die Ander kan aanwezig zijn, dat maakt het spannend. Dus dank dat ik hier dominee kan zijn.

Ds. Sibilla Verhagen

terugblik intrede

Caro

Terugblik ds. Caro Houtkoop

Namens gemeente en kerkenraad bedankt

Ds. Caro Houtkoop nam afscheid op 3 juli 2022 na anderhalf jaar vervanging voor ds. Florisca van Willegen.

Dank voor alle ingestuurde kaarten! We hebben een hele mand vol groeten, wensen, warme woorden en leuke herinneringen kunnen overhandigen. We hebben op nog meer manieren ds. Caro in het zonnetje gezet. Vanuit het pastoraat hebben Loes Willems en Jacob Pieter Rijlaarsdam haar toegesproken en een hele persoonlijke, door Loes getekende mandala overhandigd, vol met pastorale elementen. Meneer Tuur heeft Caro op zijn geheel eigen wijze bedankt, door erop te wijzen dat je “Caro niet hoeft te bedanken, geef het door! Die rust, die belangstelling. Met weinig veel vertellen, veelzeggend. Je hoeft Caro niet te bedanken, geef het door! Niet bedanken, doorgeven.”

Ds. Joep Dubbink heeft Caro namens gemeente en kerkenraad bedankt en een mooie pennenset overhandigd, met als inscriptie: alle verhalen als nieuw, als Caro vertelt. Hoe goed Caro kan vertellen, hebben we bijvoorbeeld gehoord in alle verhalen voor de kinderen en dus ook voor allen die zich kind voelen. We hopen dat zij nog vele verhalen zal vertellen en schrijven!

Veel dank dus voor alle werkzaamheden die Caro de afgelopen anderhalf jaar heeft verricht, veel meer dan in de afgesproken 10, later 14 uur per week mogelijk was!

We voelen ons gezegend met haar inzet, het werd verwoord in de toespraken, het was zichtbaar op de gebakjes en het was hoorbaar in het lied dat we haar hebben toegezongen, uiteraard van de hand van Job Dienske.

Caro: dank voor alles en hopelijk tot ziens, bijvoorbeeld als gastvoorganger in De Schutse!

Liesbeth Geudeke


Caro en het pastoraat

Caro, je kwam hier toen net de werkgroep pastoraat aan het werk was. Je sloot meteen aan. Dat was een vruchtbare samenwerking. Wat is pastoraat eigenlijk? Heel kort samengevat: omzien naar elkaar. Jacob-Pieter, vertel jij over het pastoraat met betrekking tot de secties?

We waren in de secties, die je begeleidde zeer tevreden over de manier waarop je dat deed. Daarom vinden we het heel jammer dat je weggaat als onze begeleidster. Het was een feest om met jou samen te werken.

Je vroeg een keer: ’Ook op begrafenissen?’ Ja, ook op begrafenissen. Je stelt mensen, in wat voor situaties dan ook, op hun gemak.

In de sectievergaderingen heb je aangegeven dat de contactpersonen ertoe doen. En dat het belangrijk is, dat zij het werk wát ze doen, plezierig vinden om te doen. En niet alleen uit plichtsbesef. De sectiebijeenkomsten, die je geleid hebt met Joep, waren fijn om bij te wonen. Ook de verhalen voor de kinderen waren geweldig. Die blijven je als volwassenen zeker bij! Over volwassenen gesproken…. Loes vertel jij eens verder.

Caro, je hebt een praatje gehouden op een seniorenmiddag over ‘betekenisvolle rollen’. Dat sloeg zo aan, dat we je nog een keer gevraagd hebben. Toen kwam er weer een lockdown…. Uitstel, uitstel….. Wat gaan we nu doen? vroeg ik. Het is altijd heel plezierig, wanneer wij over ‘wat gaan we doen’ praten, dat jij altijd wel een plannetje kan bedenken.

We gingen, samen met Co Beunder, groepjes van vier ouderen maken. In besloten kring konden we toch met elkaar in de ontmoetingsruimte van de kerk in gesprek zijn! Een feestje! En die gesprekken leidde je op een plezierige manier.

Op een van die middagen met een kleine groep spraken we over de gelijkenis van de verloren zoon n.a.v. het schilderij van Rembrandt. Dat vond ik een heel bijzondere bijeenkomst. Naar aanleiding van die middag heb ik een mandala getekend. De handen zijn voor mij belangrijk en daaromheen staan wat kleine tekeningen. Alle kleuren, die je hebt opgegeven zitten erin.

Caro, dank je wel voor dit alles!

Jacob-Pieter Rijlaarsdam en Loes Willems


Afscheid

Bij het welkom van ds. Sibilla Verhagen hoort ook een afscheid: van ds. Caro Houtkoop, die anderhalf jaar pastoraal bijsprong in de vacature die ontstond na het vertrek van ds. Florisca van Willegen. Ze was ‘alleen maar’ gevraagd voor het pastorale deel, niet voor het volledig invullen van alle predikantswerkzaamheden. Maar ‘pastoraal’ vatte ze daarbij heel ruim op, niet alleen maar een enkel bezoekje bij een ernstig zieke, maar echte zorg voor een flinke groep mensen, ondersteuning van de teams in de secties, mensen verbinden met elkaar, het voortouw nemen bij de sectiebijeenkomsten en nog veel meer. Heel veel dank daarvoor! Ik zou nog veel meer kunnen schrijven, maar ik moet nog iets bewaren voor het afscheid op zondag 3 juli, waar ik ook aan mee mag doen. Maar hier alvast veel dank.

Joep Dubbink


Op twee minuten afstand

Nog geen twee minuten duurt het en alles ziet er opeens helemaal anders uit. Een lijnenspel van blauw, groen en zwart-grijs. Bomen op de scheiding tussen water en weide lijken op kleine kegels. De gebouwen waar we normaal tegen opkijken zijn nu vierkante blokkendozen onder ons. Mensen zien we al niet meer op deze hoogte.

Twee minuten heeft het vliegtuig nodig om die afstand te creëren. Na een flinke ‘aanloop’ weliswaar. En vanuit dat vliegtuig schrijf ik u deze brief. Om te vertellen hoe ik uw gemeente (eerlijk gezegd voelt het meer als onze gemeente) heb leren kennen, wat ik bij u heb geleerd en wat ik u allen toewens. Nu ik letterlijk en figuurlijk afstand neem, gaat dat makkelijker. De grote lijnen worden zichtbaar. Dus:

Dinsdag 7 juni 2022, ergens boven de Atlantische Oceaan,

Lieve mensen,

Wat een mooi stel zijn jullie met elkaar! En wat een ‘blessing’ om deze anderhalf jaar hier bij te mogen horen. Als vanzelfsprekend lieten jullie mij toe in jullie leven. Ik zag de zorgen van ouders om hun kinderen en andersom. Ik hoorde over vriendschappen die zich verdiepten en over hoe moeilijk het is als je steeds meer vrienden aan de dood verliest. Jullie deelden jullie geloof, hoop en twijfel. Ik mocht een huwelijk bevestigen en de doop bedienen aan iemand die daardoor voelde dat hij er eindelijk echt bij hoorde. Velen lieten mij dichtbij komen in het verlies en afscheid van hun geliefde.

Ook jullie huis stond voor mij open. Altijd was er wel iemand die mij uitnodigde te komen eten. Ik heb gemerkt dat jullie niet alleen voor mij zo gastvrij zijn. Er wordt heel wat samen koffie gedronken en samen gegeten binnen de gemeente. Hoe vaak er niet een bordje bij wordt geschoven als iemand onverwacht aankomt. O ja, over onverwachte bezoekjes gesproken: jullie leken altijd blij verrast als ik zo maar voor jullie deur stond of vijf minuten van te voren belde om te vragen of het uit kwam. Maar ik kan me natuurlijk vergissen😉.

Er mag en kan veel bij jullie. Initiatieven worden omarmd, experimenten niet geschuwd. Corona daagde ons uit om nieuwe vormen te zoeken om verbonden te blijven. We schreven brieven, zwaaiden na afloop van de online dienst naar elkaar, kwamen in kleine groepjes samen en maakten ‘pastorale’ wandelingen. Hoe leuk zou het zijn om die nieuwe vormen te blijven gebruiken! Met een beperkt aantal mensen in gesprek gaan, bijvoorbeeld, heeft zo z’n voordelen. Je kunt elkaar beter verstaan en durft misschien ook sneller zelf iets te berde te brengen.

Vriendschap, vrijwilligerswerk en vrijheid zijn jullie grootste troeven. De vrijheid om zoekend te geloven en je op je eigen manier aan te sluiten bij het geheel. Jullie hebben, volgens mij, meer vrijwilligers dan kerkgangers. En dat vind ik mooi. Wat een werk wordt er verzet door al die mensen!

Trouw, betrouwbaar en vaak een leven lang. Ik heb mijn ogen uitgekeken. De gemeente wordt zo een broedplaats voor vriendschap.

Soms heb ik me zorgen gemaakt om jullie. Als mensen mij vertelden zich niet gezien of gehoord te voelen. Niet werden of worden uitgenodigd om mee te doen en hun gaven in te zetten. Dat vraagt om elkaar opnieuw te zien. Ik heb genoten van de sectiebijeenkomsten waar we hebben geoefend om onszelf te laten kennen en anders naar elkaar te kijken. Trouwens, wat een acteertalent hebben jullie in jullie midden.

Dank jullie wel voor alle vertrouwen, hulp, liefde en waardering. Jullie hebben mijn geloof versterkt en mij trots gemaakt op de kerk en op wat zij betekent voor de wereld waarin zij staat. Jullie hebben veel te bieden als gemeente. Ook aan jullie kinderen en kleinkinderen. Geloof dat maar!

Met hartelijke groet en liefs,
Ds. Caro Houtkoop

P.S.
Marten en Joep: jullie zijn het (professionele) gezicht van dit mooie stel mensen. Ik heb me door jullie zeer gesteund gevoeld.
Sibilla, veel plezier in jouw nieuwe gemeente.
En voor jullie allen: Gods zegen.

Houd moed heb lief

Houd moed – heb lief

Een dakzeil op ons kerkdak om je een hart onder de riem te steken. Een kaartje bij het kerkblad om door te sturen. Een krachtige tekst gezien in Hilversum, bedacht in Heerenveen. Om wat terug te doen hieronder PDF posters van onze ds Opweg. Wat bemoediging doet iedereen goed.