Eredienst

Commissie Eredienst bestaat 25 jaar

Dit jaar is het 25 jaar geleden dat de commissie eredienst ‘nieuw leven’ werd ingeblazen. In de tachtiger jaren van de vorige eeuw was er al een commissie in de toen nog Hervormde Gemeente, maar die was al lang niet meer actief. In de commissie zaten en zitten alle predikanten, toen twee organisten, nu alle organisten (ook twee) een vertegenwoordiger van de kindernevendienst en een van de diaconie. Deze laatste twee plaatsen zijn helaas vacant. Verder zitten enkele gemeenteleden in de commissie. Toen de commissie eredienst in 1995 gestart werd, waren er nog drie kerkgebouwen en hadden we vijf organisten. Nu hebben we alleen nog De Schutse. In 2003 verscheen het zogenaamde ‘rode boekje’. Daarin staat de ‘orde van dienst’, tafelgebeden, de 10 woorden, de Apostolische geloofsbelijdenis en de geloofsbelijdenis van Nicea. Verder staan er een groot aantal liederen in, waaronder kinderliederen. Dit boekje werd wekelijks in alle kerkgebouwen gebruikt. Na de verbouwing van De Schutse kwam daar de beamer en was het rode boekje niet meer nodig. In de Thamerkerk werd het boekje gebruikt tot de sluiting in september 2017.

Nadat de beamer in gebruik werd genomen, werd er een beamteam gevormd dat wekelijks de beamerpresentatie maakt en presenteert. Het beamteam is een subcommissie van de commissie eredienst.

Wat doet de commissie eredienst zoal? De commissie is een adviesorgaan van de kerkenraad en geeft gevraagd en ongevraagd advies. Verder regelt de commissie muzikale medewerking bij bijzondere diensten in de vorm van koren, kwartet of extra instrumenten. De commissie eredienst vergadert ongeveer negen keer per jaar. In deze vergaderingen worden diensten geëvalueerd en wordt vooruitgeblikt op de diensten die gaan komen. Verder wordt in juni een lijstje van bijzondere diensten gemaakt voor het komende seizoen. U kunt denken aan de Startzondag, Gedachteniszondag, Kerstdiensten, Paascyclus, jeugddiensten, kinderdiensten.

De commissie eredienst bestaat momenteel uit slechts zeven leden en aan het eind van het seizoen zal nog een lid afscheid nemen. We zouden graag nog enkele gemeenteleden erbij willen hebben. Dus als u belangstelling hebt voor eredienst en liturgie neem dan contact op met ds. Joep Dubbink of met ondergetekende.

Gerie van Schaik
secretaris commissie eredienst

 

Olijftakken in De Schutse

Misschien hebt u het nog net gezien, voor we door de corona uit de kerk gestuurd werden? De schermen, die dienen om bijvoorbeeld de opgestapelde stoelen aan het zicht te onttrekken of om de ruimte te verkleinen, hebben een nieuwe jas. Twee soorten jassen zelfs: een waar je doorheen kan kijken, die staan achter de stoelenrij, ter beschutting, maar toch openheid biedend en de ander afgesloten voor de opgestapelde stoelen. Het idee om de olijftak, mooi Bijbels symbool, te nemen om het plastic te vervangen, was van Binnie Klinkenberg, lid van de commissie inrichting. De uitwerking op papier was van Daphne van der Knijff, de binnenhuisarchitect die ons destijds adviseerde. En de realisatie gebeurde onder leiding van Ton Kodde en Martin Joosse, waarbij veel zaagwerk door Boudewijn de Jong werd gedaan. Een heel werk, knap gedaan!

De takken zijn beschilderd met de metallic lak van de grote wand voorin de kerk, zodat er een mooie eenheid is ontstaan met een minimum aan kosten. Het resultaat is heel bijzonder, uniek, een sieraad voor ons kerkinterieur! Wij horen positieve reacties en hopen dat u komt kijken! De kerk is dagelijks geopend, van 11 – 12 uur, met passende maatregelen, zoals bekend.

Namens de commissie inrichting,
Henriëtte Wezelman
h.wezelman@pkn-uithoorn.nl

Paaskaars 2020

In de Paaswake is de nieuwe kaars de kerk binnengedragen. Het jaartal, 2020, een jaar dat we niet snel zullen vergeten. De applicatie op de kaars is de levensboom die in het bijbelboek Genesis wordt genoemd als de boom die samen met de boom van kennis van goed en kwaad door God werd geplant in de Hof van Eden. In onze christelijke traditie symboliseert de levensboom onsterfelijkheid, de vruchten van een levensboom schenken leven.
Echter, dit jaar hebben we de kaars gekocht bij een andere kaarsenmakerij en de kaars viel daardoor wat groter uit, te groot? Op de kaarsenstandaard zou de lont niet meer bereikbaar zijn en was het geheel ook instabiel. Dat betekende dat er in korte tijd een tijdelijke vervangende standaard moest komen. Deze is uitgevoerd vanuit hetzelfde concept als de preekstoel en het katheder en in dezelfde kleur. Of het een blijvertje zal zijn, dat wordt bepaald in komende overleggen.
Ton Kodde

Kaarsen

Sinds enige tijd steken we in De Schutse twee kaarsen aan bij het begin van de dienst. Onlangs kwam in de kerkenraad de vraag op: ‘waarom deden we dat ook alweer?’ Goede vraag, die je af en toe bij alle liturgische gewoonten moet stellen.

Licht is overal een teken van hoop, in de hele samenleving. Op momenten van rouw, op plekken waar iets dramatisch gebeurd is, steken we waxinelichtjes aan. Bij sommige monumenten brandt een gedachtenisvlam. Rondom de kist van een overledene steken we kaarsen aan, en dan hebben we eigenlijk geen toelichting nodig: dat kleine lichtje staat voor het vertrouwen dat het tóch doorgaat, ondanks die ramp, ondanks dat verlies. Dat overstijgt culturen. ’Het is beter een kaars aan te steken dan de duisternis te vervloeken’, zo luidt een Chinees spreekwoord.

Het aansteken van onze kaarsen ligt in diezelfde lijn, maar er komt één ding bij: wij ontsteken ons licht aan de Paaskaars, die grote kaars die elk jaar vernieuwd wordt. Dat doen we op Pasen, als we vieren dat zelfs het diepste duister van Godswege overwonnen is: de dood van de Messias, de mens die Gods belofte van liefde in zich droeg.

Aan die kaars, die altijd al brandt als we de kerk binnenkomen, ontsteken wij symbolisch óns licht. Om ook in dat gebaar net als in de eerste woorden van de dienst (‘Onze hulp’) te onderstrepen: daar komen onze hulp, onze hoop en onze verwachting vandaan. En waarom dan twee? Ach, één kaars is zo weinig (‘één getuige is geen getuige!’) en voor de symmetrie. U mag daar iets bij denken, voor dag en nacht, voor zondagen en weekdagen, ‘goede tijden slechte tijden’, voor oude en nieuwe testament, dat is niet vastgelegd – als het licht maar blijft schijnen!

 

Gebed over de gaven

In verschillende kerkelijke tradities wordt een gebed over de collectegaven uitgesproken. Sommige gastvoorgangers deden dat ook al in onze diensten. Het is zeker voor de diaconale collecte een heel oude traditie: in de kerk van de eerste eeuwen werden tastbare gaven, brood, vruchten en wijn, door de kerkgangers meegenomen, en daarvan werd zowel de Maaltijd van de Heer gevierd als uitgedeeld aan behoeftigen: avondmaal en voedselbank in één. Vandaar dat vanuit de diaconie de gedachte opkwam, of dat ook in onze liturgie een plaats kan krijgen. Na samenspraak met de Commissie Eredienst kwamen we tot de afweging dat dat zou kunnen. Het gebed bepaalt ons erbij dat geven niet zomaar iets vrijblijvends of willekeurigs is. Voorlopig zullen we niet in alle diensten maar in de avondmaalsdiensten dit gebed over de gaven in de liturgie opnemen.

 

Aandacht voor de aandachtswand

De aandachtswand achterin de kerk wil een plaats zijn voor een stil moment, ruimte geven voor gedachten, mogelijkheid bieden een lichtje aan te steken met speciale gedachten aan iemand anders, of voor jezelf.

Elke zondag verzorgt iemand de wand met bloemen, een symbool, een tekst, een voorwerp.

Ieder doet dat met liefde op haar eigen manier. Dat gaat goed, toch willen we nadenken over andere vormen, nieuwe mogelijkheden, meer ruimte voor gedenken bijvoorbeeld.

Dat doen we samen met de Interieurcommissie en de binnenhuisarchitect, Daphne van der Knijff, alsmede met de Commissie Eredienst.

Een en ander neemt tijd in beslag, u ziet vanzelf wanneer er veranderingen aangebracht worden aan of rondom de aandachtswand. Intussen bent en blijft iedereen van harte welkom om daar zondags even te zijn, voor of na de dienst.

We hebben versterking van onze aandachtswand-groep in de persoon van Tiny van Oostveen. Heel erg fijn, we begroeten haar met vreugde!

Eva Rozendaal, Mia IJsseling, Binnie Klinkenberg en Henriette Wezelman
h.wezelman@pkn-uithoorn.nl