Meditatie uit kerkblad Op Weg

‘… ontwijk u en verlang naar u’

over lied 944

Van sommige liederen ben ik blij dat ze het Nieuwe Liedboek gehaald hebben, vooral omdat ik daar op voorhand niet helemaal zeker van was. ‘De Heer is mijn herder’ haalt het natuurlijk wel en ‘De Steppe’ ook, maar lied 944 van Muus Jacobse, het vroegere gezang 395 in het Liedboek voor de Kerken uit 1973? Een stugge melodie die overigens heel goed past en een lastig thema.

 

O Heer, verberg u niet voor mij

wanneer ik mij verberg voor U.

Gij weet het, ik ben bang voor U,

ontwijk U en verlang naar U.

O ga niet aan mijn hart voorbij.

 

De dichter belijdt, uiterst kwetsbaar, zijn terugschrikken voor God en diens geheimenis. Waarom – want hij verlangt daar ook naar! Hij is ermee bezig, maar komt hij ook dichterbij? ‘Ik noem U, maar ik ken U niet’, en zelfs: ‘Zo vaak ik woorden voor U vond, heb ik mij in mijn woord vermomd.’

Is dat geen overdreven, opgeklopt zondebesef? Dat bestaat, maar Muus Jacobse begrijp ik en geloof ik. Dichters en dominees kunnen er namelijk wat van, ze kunnen God in mooie zinnen inpakken en zo ver van zich vandaan houden.

Het helpt, te weten hoe het lied tot stand kwam. Het was tijdens een conferentie begin zeventiger jaren over het vorige liedboek, toen Jacobse na een dag lang werken aan teksten en het rijmen van vrome woorden zich beschaamd voelde en ver van God. Hij dichtte ’s avonds dit lied en las het de volgende morgen aan de collega-dichters en theologen voor, die zeiden: ‘Doe het er maar bij’. Zo is dit juweeltje voor ons bewaard gebleven.

Het is een mystiek lied, een lied over die binnenkant van ons geloof waar we zo weinig over praten – en u hebt het al door, ik doe het ook weer stiekem ‘over de band’, via woorden van een ander. Maar beter dan helemaal niet, denk ik, want steeds weer dreigt dat in ons leven, ook in kerkelijk leven: dat we zo druk zijn met van alles (denk aan Marta, Luc. 10:41) dat we niet aan het eigenlijke toekomen. Dan helpen woorden als deze, die dat eerlijk verwoorden en weten dat dat niet het verlies van je geloof is, maar juist het begin ervan.

 

Heer, roep mij als uw dwalend schaap,

dat U niet zoekt en U niet vindt.

Geef mij, als een die Gij bemint,

geef, dat ik als uw eigen kind

uw stem mag horen in mijn slaap.

 

Ds. Joep Dubbink