Vrijwilligers

De diaconie heeft nu zelf dringend hulp nodig! Wie helpt ons?

Deze keer heeft de diaconie een probleem waarvoor we u hulp nodig hebben! Het gaat er op lijken dat we als diaconie ons werk niet meer kunnen doen zoals we gewend zijn en ook graag willen voortzetten: drie diakenen vertrekken en tot nu toe is het niet gelukt om nieuwe mensen te vinden. Als er niets verandert, zijn we met vier mensen over en dat is veel te weinig om alle taken uit te voeren! Pogingen om nieuwe leden geïnteresseerd te krijgen zijn tot nu toe op niets uitgelopen.

Er resten ons twee mogelijkheden: we laten het zo en dan gebeurt er niets of heel weinig. Of, en dat is ook een mogelijkheid, wij vormen teams van diaconale medewerkers. Deze teams  worden dan gecoördineerd door de diaconie. Op de diaconievergadering worden de organisatorische zaken doorgesproken, zodat diaconale medewerkers niet tot nauwelijks hoeven te vergaderen. Diaconale medewerkers zouden een vaste taak op zich kunnen nemen of zich beschikbaar stellen voor incidentele hulp. We zoeken mensen om zo’n team te vormen.

Kleine, regelmatige taken waarbij we uw assistentie vragen

Daarnaast hebben we behoefte aan mensen die we voor incidentele zaken kunnen vragen, daarbij valt te denken aan:

  • autovervoer naar het ziekenhuis,
  • eenmalige huishoudelijke hulp,
  • hulp bij een klus die men zelf niet (meer) kan uitvoeren.

Het scheelt heel veel tijd als we weten wie we waarvoor kunnen vragen. Nu kost het soms tien telefoontjes om iemand te vinden.

We zullen een lijst bij de ingang van de kerkzaal leggen waarop u zich op kunt geven voor een activiteit die u ligt. Als u meer inlichtingen wilt, kunt u ons op zondag aanspreken: Rietje Rustema (224193) of Fred van de Water (566377).

Natuurlijk blijven we zoeken naar mensen die het ambt van diaken willen vervullen en met ons de verantwoordelijkheid voor diaconie in brede zin willen blijven dragen! Voor ons allen geldt: vele handen maken licht werk!

Uw diaconie


Jeugdwerk

Doe mee en leer onze kinderen en jongeren kennen! Er is meer >


Schoonschrijver (v/m) gevraagd

Een leuk klusje dat voldoening biedt voor wie het goed kan! Voor het schrijven van onder andere doopkaarten zoek ik iemand met een mooi handschrift. Echte kalligrafie is nog mooier, maar hoeft niet persé. Het gaat om enkele keren per jaar. Je kunt het doen op het moment dat het je schikt. Ik hoor graag suggesties.

Ds. Joep Dubbink


Meedoen… in de kerk

Met elkaar bouwen we aan de kerk

‘Fijn om je met je eigen mogelijkheden voor de kerk in te zetten.’

Vrijwilligerswerk? Waarom eigenlijk? Omdat het u veel geeft. Of misschien wel heel gewoon omdat de kerk u nodig heeft. Met elkaar bouwen we immers aan de kerk. Hieronder vindt u allerlei redenen om in de kerk mee te gaan doen en wat u kunt doen. Of u doet al actief mee en misschien wilt u iets anders of iets extra’s gaan doen? Lees dan ook verder.

Wat krijgt u als vrijwilliger:

  • gezelligheid en plezier
  • mooie ontmoetingen
  • talenten ontwikkelen
  • Werkervaring
  • iets nieuws leren
  • prettige invulling van de dag
  • nieuwe mensen leren kennen
  • waardering van anderen
  • betrokkenheid bij elkaar en bij de kerk
  • Workshops bijvoorbeeld voor jeugdwerk

 ‘Bij bezoekjes komt het tot verrassende gesprekken.
Heel verrijkend, ook voor mijzelf.’

 

Vertel ons uw talenten

U hebt meer talenten dan u denkt! Hieronder ziet u voor welke taken we mensen zoeken, maar u kunt natuurlijk ook vertellen wat u graag doet. Er is vast wel een plek waar uw talent tot zijn recht kan komen en waar mensen er blij mee zijn. Geef het door!

‘Je bent de schakel tussen mensen en kerk, bij vreugde en verdriet.’

Wat kunt u gaan doen?

U kunt in de kerk op allerlei plekken als vrijwilliger aan de slag. Hieronder ziet u activiteiten waar op dit moment mensen zeer welkom zijn.

  • Jeugdwerk
    Ontdek de leefwereld van kinderen, jongeren en ga met hen de ontdekkingstocht van het geloof aan. Op zondag met crèche, kindernevendienst of jeugdkapel, of in de week met allerlei activiteiten.
  • Penningmeesters voor kerk en diaconie

Wordt u blij van cijfers en bent u nauwkeurig? Wij zoeken penningmeesters… Er zijn administrateurs voor de dagelijks boekhouding.

  • Contactpersonen: u brengt een kerst/paasgroet en kerkbalans bij een aantal mensen en gaat bij sommigen op bezoek. Veel vrijheid om zelf in te vullen qua tijd.
  • Ouderling/pastoraal medewerker

U bent een luisterend oor voor een aantal gemeenteleden, samen met contactpersonen. Ouderlingen doen mee in de kerkenraad.

  • Diakenen: voor praktische en financiële hulp dichtbij of ver weg. Diakenen doen mee in de kerkenraad.
  • Koffie schenken na de viering op zondag

‘De teamgeest maakt het werk fijn:
je doet het samen en je kunt op elkaar bouwen.’

Marianne

Ook tijd en belangstelling voor een ander over? Neem contact op en we kijken samen wat je kan doen.


Informatie nodig als vrijwilliger? Roosters, medelingen, tips, uitwisseling tussen de groepen…
Login op e-mail cloud puco.pkn-uithoorn.nl


Nieuwsgierig?

Job Dienske interviewt vrijwilligers die onze kerk mogelijk maken.

interview met een vrijwilliger van onze kerk

Henriëtte

Kijk de kerk

gepensioneerd verpleegkundige psychiatrie

Wanneer en hoe ben je in Uithoorn beland?

In 2003 trouwde zij met Tymen van der Ploeg en kwam uit Zeewolde naar Uithoorn.

De ontvangst hier was allerhartelijkst. En er was meteen ook de ‘nestgeur’. Zij groeide op in Den Helder, hier in het westen. En echt: de mensen zijn er zo lekker extravert, open en direct. Veel meer dan elders.

Je was hier meteen weer actief in de kerk?

Het voornemen was: voorlopig even niets doen. Maar al snel werd zij benaderd voor het ‘Samen Zingen’ op dinsdag. Kerkmuziek en orgel voor haar meer dan hobby: zij horen bij haar leven: ‘de lofzang gaande houden’. Zij heeft er nu al 13 jaar de leiding, samen met Ger Lagendijk. Liederen worden bewust gekozen, vaak thematisch. Er is de eigen inbreng van de deelnemers. ’t Leidt tot gesprekken en ’t schept een band. Een fijne vorm van gemeente zijn, ongestructureerd en spontaan.

Maar daar bleef het niet bij. Van ’t een kwam het ander?

Ja: zij werd ook gevraagd voor Vorming en Toerusting, thans Bezinning en Verdieping.

Ook aan de organisatie daarvan heeft zij vele jaren meegedaan.

Nu is ‘Kijk de kerk’ er bijgekomen.  Er was de discussie over het ‘Missionair gemeente zijn’. Henriëtte werd gevraagd erover mee te denken. Zij kende het boek ‘Kijk de kerk’ en die titel werd meegenomen. Het gaat erom: wat wil je als kerk. Hoe maak je de kerk zichtbaar en hoe ben je gemeente van Christus. Er is en wordt nog steeds in een aantal groepen over nagedacht. De missionaire maaltijden eenmaal per maand als centraal moment waar we praten, overleggen en plannen maken. De kerststallen in De Schutse als manier om ons te laten zien en om uit te nodigen.

Henriëtte straalt; verhaalt het allemaal heel enthousiast. De Geest (met een hoofdletter) moet waaien. Aan bureaucratische procedures die plannen vertragen heeft zij een hekel. Liever  denkt en handelt ze ‘out of the box’.

En nou ook nog bezig met het interieur van De Schutse?

Ja, ons kerkgebouw is echt multifunctioneel. Dan moet het er goed uitzien. Je wilt daarover graag meedenken. In de kerkzaal zijn inmiddels verbeteringen aangebracht. Er is nu een interieurcommissie die ook naar de lokalen kijkt. Daar komt ook Kunst (grote K!) bij kijken.

Voor Henriëtte ligt ’t allemaal in elkaars verlengde. Een kerk die open en aantrekkelijk is; thuis voor ieder.

Als je alles nog eens samenvat? 

Wezenlijk is voor haar het ‘Kijk de Kerk’, het met elkaar kerk zijn. Hoe je dat, liefst zo spontaan mogelijk, gestalte geeft. Gewoon samen gemeente zijn en je betrokken voelen: dat willen we toch allemaal. En ‘t mooie is: iedereen kan zo maar instappen en ook iets doen.

interview met een vrijwilliger van onze kerk

Martin

diaken · penningmeester diaconie

Martin is vliegtuigbouwkundige. Onderzoek in de luchtvaart is zijn beroep. Heel actueel is nu bijvoorbeeld een drone: wat kan en mag er mee? Is er toekomst voor onbemand vliegen?

 Voor ons ben je langzamerhand het boegbeeld van de diaconie geworden. Klopt dat?

Martin is sedert 2001 (met een kleine onderbreking) diaken. Eerst voorzitter, sinds 2015 penningmeester. Martin zegt het uit volle overtuiging: Je zit als diaken in de kerkenraad en dan denk je dus heel bewust ook mee over het beleid van PKN Uithoorn. Waar gaan we als kerk naar toe? Waar liggen bij krimp de mogelijkheden; waar moet je grenzen trekken? Voor hem geldt heel duidelijk: het diaconale werk is geen apart eilandje maar wezenlijk voor de kerk. De dienende functie; als kerk er zijn voor de ander: dat heeft zijn hart.

 We zien je altijd minzaam lachend en vrolijk – is dat de buitenkant?

Toegegeven: het vele werk is soms best zwaar. Hij is ook nog bestuurslid van de Stichting Urgente Noden Uithoorn (onmiddellijke hulp in noodgevallen) en voorzitter van de redactieraad van Diakonia (PKN-vakblad voor diakenen). Zijn rustige uitstraling? Bij elkaar kosten al die bezigheden veel tijd; zo nodig stuurt het thuisfront bij. Zie het als pastorale zorg van Trudy. Ja, dat is haar vakgebied en daar is zij heel goed in. Glimlach van Martin.

Jij bent dus met het diaconale werk helemaal in je element. Gelukkig sta je er niet alleen voor. Ook hier weer goed teamwerk?

Diaconie omvat naast steun voor goede doelen en speciale projecten ook individuele hulp.

De kerkelijke gemeente draagt flink bij. Er is een hecht team: vijf diakenen (ooit waren er twaalf!) en de medewerkers. De omvangrijke administratie is aan strikte regels van zorgvuldigheid gebonden. Door de twee administrateurs wordt heel veel werk verzet; zij zijn onmisbaar. Maandelijks zijn er de diaconievergaderingen; verder zijn er de geregelde werkbesprekingen. Alles gaat zo efficiënt mogelijk. Diakenen hebben een belangrijke rol bij de viering van de Maaltijd van de Heer. Er zijn ook de collectes en de Weeksluitingen bij Het Hoge Heem.

Zijn er meer mensen nodig?

In de eerste plaats: een nieuwe penningmeester die Martin opvolgt. Na zo vele jaren is er tijd voor een opvolger/opvolgster. Mooi als die binnenkort kan gaan meedraaien; inwerking door Martin verzekerd. Verder geldt, zoals bij al het kerkelijk werk: hoe meer medewerkers er zijn, des te beter kan het werk gespreid worden. En wat bij het diaconale werk zo fijn is: je bent als kerk echt met directe hulpverlening bezig. Hulp die nog steeds heel hard nodig is.

Het interview duurt een uurtje. Martin moet die avond nog een powerpointpresentatie van de diaconale jaarstukken maken. De komende zondag is er de gemeentebijeenkomst. Kost wel weer even tijd, maar nuttig werk. Met een paar plaatjes en een korte toelichting wordt het diaconale werk voor alle gemeenteleden in beeld gebracht. Martin weet hoe dat gewaardeerd wordt. Dus dan doe je het. Dat is zijn instelling.

Naschrift van Job Dienske

Voor dit seizoen is dit het zevende en laatste interview. Van zeker meer dan honderd vrijwilligers in onze gemeente heb ik er zeven geportretteerd. De bedoeling: laten zien hoe meewerken in de kerk je verrijkt en echt niet altijd veel tijd vraagt.

Achteraf denk ik: merkwaardig. De eerste was de voorzitter van het CvK en bleek een maritiem deskundige: hoe houd je een schip varende. De laatste was diaken Martin Joosse: deskundige vliegtuigbouw: veilig vliegen beoogd. Ik denk dan: behouden vaart voor de kerk dus verzekerd.

Andere vrijwilligers kwamen uit de zorg, het onderwijs, de bouw en de veredeling van bloemen. Mooi hoe beroep en inzet voor de kerk kunnen harmoniëren.


interview met een vrijwilliger van onze kerk

Wil

kindernevendienst · contactpersoon · kerkblad · bloemetje · kinderkoor

Wil was lerares basisonderwijs in Uithoorn. Haar man Cor runt met broers een kwekerij. De vier kinderen zijn de deur uit; twee maal per week is er de oppas voor kleinkinderen. Zij is ook mantelzorger voor haar vader.

Je staat op mijn lijstje voor interviews. Je wilde dat eigenlijk niet?

Nee, er zijn zoveel anderen die veel meer werk doen. Ja, in de loop der jaren zijn er heel wat activiteiten voor de kerk geweest; maar ’t meeste is nu verleden tijd.

Je weet: de bedoeling van deze interviews is te laten zien hoe waardevol het is dat zovelen meedoen. Er zijn natuurlijk best zware functies bij. Maar gewoon iets doen wat je ligt en niet te veel tijd vraagt: toch ook belangrijk?

Wil beaamt dat graag. Ruim 20 jaar heeft zij meegewerkt  aan de kindernevendiensten, helemaal in het verlengde van haar beroep. Leuk team; voor jezelf ook inspirerend.

Ze was contactpersoon in de wijk. Je leert mensen kennen; zij jou. ’t Hoeft allemaal niet zwaar te zijn. Nu bezorgt zij in de buurt Op Weg. Doet mee aan de bezorging van ‘het bloemetje van de kerk’. Soms even afgeven; maar ’t kan vanwege de omstandigheden ook intensief zijn. In het verleden deed zij samen met Guusta Mathlener het kinderkoor; Guusta het muzikale gedeelte en Wil vooral de organisatie. Nu helpt zij bij bijzondere gelegenheden zoals Kerst nog graag bij de kindernevendienst.

Is er acuut ergens hulp nodig: Wil staat klaar.

Hoe ervaar je onze kerkelijke gemeente?

Zo’n 30 jaar geleden zijn Cor en zij hier komen wonen. Wil komt uit een – zeg maar te zwaar – degelijk kerkelijk nest. Veel oude geloofszekerheden zijn voor haar op de achtergrond geraakt en daar heeft zij geen moeite mee. Voor Wil gaat het in de kerk om gemeenschap en samenhang; ’t gaat om de mensen en je bent er voor elkaar. Uithoorn bevalt prima: goede sfeer en fijne mensen. Iedereen staat altijd voor een ander klaar.

Nog plannen?

Wil verveelt zich allerminst. Roeien, fietsen, lezen, tuin. In Kudelstaart ligt de zeilboot. Er is tijd voor de kleinkinderen. En de kerk?   ‘Je ziet wel wat er nog op je weg komt’.

interview met een vrijwilliger van onze kerk

Eddy

beamer en JOP

Aan de Ruigekade ligt de boerderij van Eddy z’n ouders; daar groeide hij als jongste met broers en zuster op. Kort geleden vond hij met zijn vriendin Renske een optrekje in Baarn. Hij nu als laatste het huis uit.

De melkveehouderij van je ouders is niet jouw toekomst?

Nee. Eddy werkt nu al een flink aantal jaren als kraanmachinist bij een groot bedrijf voor onder meer afvalverwerking en grondwerken. Projecten door het hele land. Met dat werk is hij helemaal in zijn element.

We kennen je als één van de mensen die in De Schutse de beamerpresentatie verzorgen.

Ja, negen jaar geleden is De Schutse ermee begonnen. Hij doet al vanaf het begin mee. Er is een team van zo’n tien mensen; elke zondag zijn er twee aan de beurt. Jaco Oosterlee zorgt voor het rooster. Er wordt rekening gehouden met je beschikbaarheid; kan je niet dan is het geen probleem. ’t Loopt allemaal lekker soepel.

Hoe werkt die beamerpresentatie nu precies?

Als je aan de beurt bent zorg je zelf voor het maken van de powerpoint. Je krijgt alles digitaal toegezonden: voorganger, organist, liturgie, Bijbelgedeelten en liederen. Tekst en melodie van de liederen worden gedownload van het Liedboek online.

Jullie zitten er daar bovenin zo ontspannen bij; nooit bang dat er een storing optreedt?

Als anderen met de apparatuur bezig zijn geweest, moet je alles wel even checken.

Er is een back-up en alles staat tegenwoordig online. Zou er ooit een totale stroomstoring zijn: geen paniek, want dan zijn er de Liedboeken in de kerk. Soms ben je ook wel enigszins gespannen. Eddy had vaak dienst bij de laatste zondag van het kerkelijk jaar. Dan moeten de namen die genoemd worden wel in het juiste tempo gepresenteerd worden. Ach, dat geldt ook als er gezongen wordt.

’t Werk voor de kerk is voor jou ook JOP?

JOP staat voor Jeugdwerk Organisatie PKN. Er zijn tal van activiteiten voor jongeren.

Eddy was er van jongs af aan bij betrokken. Kamperen, een klooster bezoeken, boomklimmen. Nu, ouder geworden, helpt hij bij de organisatie.

Je stopt met alles nu je verhuisd bent?

Waarom zou ie? Reizen is hij gewend; Uithoorn niet ver en hij doet ’t werk graag. ’t Geeft een fijn gevoel; je hebt een functie en doet mee. Je voelt je betrokken en ziet mensen.

Als Eddy over zijn baan filosofeert zegt hij: ‘het gras bij een ander is niet groener’.

Mooi motto – denk ik dan – ook voor werk voor de kerk.

Het was fijn Eddy te interviewen. Na afloop zorgde zijn vader nog voor een korte rondleiding door de boerderij. De koeien ’s avonds op stal rustig herkauwend hun propjes doorslikkend. Prachtig vergezicht op de wijde polder. Uithoorn is mooi; de natuur, maar vooral ook al die fijne mensen. Ik hoop dat het mij gegeven is nog velen hun verhaal te laten vertellen.

interview met een vrijwilliger van onze kerk

Ronald

koffiesoos en basiscatechese

Ronald Meijles is bioloog, weet alles van de genetica van planten. Zijn werk: bloemenveredelaar bij een kwekerij.

Ronald, vertel iets over jezelf en je geschiedenis.

Hij studeerde in Wageningen; daar leerde hij medestudente Judith kennen, nu zijn vrouw. Hun kerkelijk milieu was nogal divers. Ronald zelf komt uit een zeer betrokken en traditioneel gereformeerd nest. Zo’n twintig jaar geleden kochten ze een huis in Uithoorn. Ze besloten bewust in de kerk actief te zijn. Dat bleek geen verkeerde beslissing. Mensen ontmoeten, het sociale gebeuren: daar gaat het in de kerk om. De studie beleef je als wetenschapper rationeel. Het geloof ervaart hij als een ervaring vanuit het hart, als geschenk. Er is in de kerk veel veranderd, maar wat is het fijn dat je nu in de kerk variatie en verschillen accepteert.

Velen van ons kennen je als de man achter de balie bij de het koffiedrinken, zondags na de dienst. Dat klopt?

Ja, hij coördineert de koffiesoos. Hij maakt de roosters voor de ruim twintig (!) medewerkers: elke zondag zijn er drie nodig; ook zijn vrouw doet mee. De ontmoeting met gemeenteleden na de dienst is heel waardevol: je ziet elkaar, je deelt de gemeenschap met elkaar. Vaak kom je ook zelf (wilt u nog een tweede kopje?) tot gesprekken.

Je doet ook mee aan de basiscatechese: jongeren van zo’n 8 tot 12 jaar iets vertellen over kerk en geloof? 

Elk seizoen is er een cursus: in het najaar een blok van zes lessen; in de winter een tweede.

Het aantal deelnemende jongeren zit rond de tien. Voor elk blok zijn er twee begeleiders. Uit materiaal van PKN Nederland heeft Hanna Oosterlee een goed bruikbaar programma gemaakt. Onderwerpen zijn onder meer het kerkelijk jaar, de feestdagen, functies in de kerk en de organisatie. Wat vind je in de kerkzaal; wie zijn God en Jezus en wat beteken zij voor ons? Ronald doet zijn groep (deze winter) samen met Cathérine Verviers. Zij heeft voor deze groep het programma van Hanna verder aangepast. Hij zegt: het is fijn iets over te dragen van wat je zelf beleeft; te laten zien wat eigenlijk een kerk is. Het is verrassend hoe kinderen soms met eigen dingen komen. Wellicht veredelt Ronald ook met dit werk prachtige bloempjes (dat zei hij niet, maar dacht schrijver dezes).

Twee totaal verschillende taken dus?

Nee: de twee dingen die hij doet, liggen in elkaars verlengde. Je probeert kinderen bij te brengen hoe je met het geloof en elkaar omgaat, niet alleen in de kerk. Accepteer jezelf, je mag er zijn zoals je bent; ga positief met elkaar om. Je kunt iets voor anderen betekenen.

Al dat kerkelijk werk tijdrovend?

De organisatie van de koffiesoos vraagt met zo veel medewerkers nauwelijks tijd. De basiscatechese kost zes middagen per jaar. Die kan hij in de winter vrij maken, omdat het op de kwekerij dan even rustig is. Er blijft echt genoeg tijd voor volleybal en andere hobby’s. Bewijs: in zijn tuin toont hij het berkenhout dat klaar ligt voor bewerking. Zijn overtuiging en boodschap: doe in de kerk gewoon ergens aan mee; het verrijkt jezelf.


interview met een vrijwilliger van onze kerk

Diana

contactpersoon

Diana is al meer dan 20 jaar contactpersoon. We kennen haar ook als collectante. Diana komt uit kleurrijk Jamaica en volgde in Engeland de opleiding verloskunde. Op vakantie in Oostenrijk was er een jongen uit Uithoorn. Zo kwam zij hier terecht. Getrouwd in De Schutse. Daar werd ook hun zoon gedoopt en sedertdien is De Schutse haar kerk. Haar outfit altijd feestelijk.

Je werkt in Ziekenhuis Amstelland. Vertel.

Al bijna 30 jaar is ze obstetric verpleegkundige op de afdeling Verloskunde (obstetric is Engels voor verloskundig). Het gaat dan om begeleiding van de vrouw die bevalt. Na de bevalling is er de zorg voor moeder en kind. Bij een bevalling kunnen er complicaties zijn met gevolgen voor de conditie van moeder of kind. Dat kan spanningen geven waarvoor verpleegkundigen als zij getraind zijn. Het blijft prachtig werk; het is een voorrecht het wonder van de geboorte steeds opnieuw mee te maken.

Wat doet een contactpersoon?

Je bent de schakel tussen kerk en mensen. Het is vooral bezoekwerk, vaak bij ouderen. Meestal op afspraak, maar soms ook spontaan. Haar wijk is Meerwijk Oost; speciaal de flats aan de Schans. Ze woont er dichtbij. Je bent er als er iets te vieren is. Maar ook bij zorgen en verdriet. ’t Gaat niet om zware gesprekken. Soms sta je samen gewoon even in de keuken wat op te ruimen. Maar je bent er wel namens de kerk. Bij uitvaartdiensten is er soms de rol van ouderling. Je voelt je vaak een zorgzame dochter voor wie je ouders hadden kunnen zijn.

Onze kerk, de sfeer. En kan je het werk combineren met een full time baan met avonddiensten?

Ja, haar jeugd was Jamaica. De vele kerken daar zondags overvol. Uitbundig zingen en veel muziek. Elk op zijn/haar paasbest. Haar kerk daar was die van de baptisten. De compleet andere sfeer in Uithoorn moest wel even wennen. Maar ‘home’ is wat je er zelf van maakt. Het gaat erom de boodschap van het Evangelie uit te dragen en er voor elkaar te zijn. Woon je in Uithoorn dan doe je dat daar. Ze citeert de recente meditatie van Anton van Hilten in Op Weg: een lichtbron zijn. Daar gaat het om. En dat kerkelijk werk naast een full time baan? Het kan heel goed maar je moet natuurlijk wel een beetje kunnen plannen. En voor wat je graag wil en jou zelf verrijkt schep je vanzelf ruimte. En wat je ook blij maakt: er zijn zo veel mensen in onze kerk die wel ergens mee bezig zijn.

Je hebt een grote passie; en een bijna 90-jarige moeder ver weg?

Ze zingt al 15 jaar met veel passie en plezier in het Gospelkoor United; Rob van Dijk dirigent.

Elke week repeteren. Vaak zijn er optredens in een kerkdienst of een zorginstelling. Heerlijk om je met zingen uit te kunnen leven. Zeker in zo’n koor en met zo’n dirigent.

Jamaica zal nooit uit haar leven verdwijnen. Binnenkort gaat zij met pensioen. Zij zal dan zeker wat vaker naar haar moeder in Florida kunnen en dan ook Jamaica aandoen.


interview met een vrijwilliger van onze kerk

Eva

pastoraal ouderling

Eva is transferverpleegkundige; bekijkt waar een ziekenhuispatiënt die ontslagen wordt maar nazorg behoeft naar toe kan. Of welke hulp nodig is.

Pastoraal ouderling. Wat houdt dat in en wat beweegt je?

Onze gemeente kent er een aantal. Voor haar zelf (wijk 4) zijn er drie taken. Het bezoeken van gemeenteleden. Coördinatie van de contactpersonen met hun bezoekwerk. En, bewust ook, als lid van de kerkenraad kerkbestuurder zijn. Daar meedenken over beleid.

Wat haar beweegt? Je bent met je geloof bezig; wat betekent dat in het leven van jou en anderen. Door actief mee te doen ervaar je verbondenheid en betrokkenheid. Bij bezoekjes komt het tot verrassende gesprekken. Heel verrijkend ook voor jezelf.

Is het werk zwaar en tijdrovend?

Nee, niet zwaar maar natuurlijk is er tijd mee gemoeid. Bestuurlijk meedoen betekent eens per twee maanden een kerkenraadsvergadering. Voor haar was ’t een enorme gewaarwording: samen nadenken over hoe je kerk wil zijn, fijne sfeer, alles goed georganiseerd, taken prima verdeeld. Heel inspirerend. Het pastoraat en de huisbezoeken: er moet af en toe vergaderd worden maar er is grote flexibiliteit bij ’t invullen en de tijdbesteding. Eva is ook actief in ander vrijwilligerswerk, o.m. de maatschappelijke  vrouwenbeweging Passage. Ruimte is er ook om te lezen: haar boekenkasten zijn overvol maar hoe moeilijk is het om boeken weg te doen. Tijd wordt ook genomen voor het genieten van de prachtige omgeving: wandelend en fietsend ervaren wat er op je weg komt. De dingen over je heen laten komen. Zo beleeft ze ook haar geloof. Je moest veel loslaten, maar hoe bevrijdend is dat! De Bijbelverhalen die actueel blijven en steeds opnieuw verteld worden. Graag dus op zondag naar de kerk.

Blij met onze kerk in Uithoorn?

Zij groeide op in zeer orthodox Kampen. Zij en haar man Dick woonden vele jaren in Waverveen, hij onderwijzer. Acht jaar geleden verhuisden zij naar Uithoorn. De kinderen waren de deur al uit; er zijn inmiddels kleinkinderen. Bewust werd gekozen voor kerkelijk actief zijn. Dick werd jeugdouderling; overleed vijf  jaar geleden helaas aan kanker. Groot verdriet, maar ‘hoe mooi is wat je overhoudt’. Dankbaar koestert Eva de herinneringen. Fijn nu zelf in de kerk mee te kunnen doen en de warme mantel om je heen te ervaren van zo veel fijne en lieve mensen. Al die vrijwilligers in onze kerk: dat is het echte omzien naar elkaar. En hoe goed en mooi dat onze kerk zich vooral ook naar buiten wil laten zien.

We kijken bij ’t weggaan nog even uit het raam. Beneden ligt Het Spoorhuis, pas van binnen verbouwd. Naar rechts het uitzicht op de Amstel; de route naar haar werk in Amstelveen loopt er langs. Elke keer weer een belevenis.


interview met een vrijwilliger van onze kerk

Rob

voorzitter College van Kerkrentmeesters (CvK)

Rob is maritiem deskundige bij een concern op dat gebied. Hij onderzoekt bijvoorbeeld scheepsrampen.

Nu al 8 jaar voorzitter van het CvK. Hoe kwam je daar terecht en wat houdt jouw functie in?

De toenmalige voorzitter heeft hem benaderd. Rob was kort daar vóór betrokken geweest bij de verbouwing van De Schutse. De zakelijke kant van het kerkelijk  gebeuren ligt hem: financieel beheer, maar ook de techniek. Rob ziet zich als teamleider. Er is een prima samenwerking en taakverdeling van en met penningmeester Piet Vingerling, administrateur Dick Hoogendoorn en secretaris Herman Veldman. Beheer van gebouwen en verhuur is geheel aan Nico v.d. Horst toevertrouwd. Voor de organisatie van het feitelijk onderhoud van kerken en pastorieën is Jan Bos verantwoordelijk. Het is vooral de teamgeest die het werk fijn maakt: je doet het samen en kunt op elkaar bouwen. Rob wil dat graag benadrukken.

Om in de termen van jouw beroep te blijven: Onze kerk een zinkend schip?

Neen. Natuurlijk zijn er financiële zorgen, maar er zijn genoeg liquide middelen en bezit is er in de gebouwen. Financieel beheer is vooruitkijken,  problemen oplossen en zo nodig drastische maatregelen  nemen. Ja, soms kan het heel moeilijk zijn. Denk maar aan de Thamerkerk. En vergeet ook niet: het gaat niet alleen om ‘beheer van bakstenen’ want je bent ook werkgever en verantwoordelijk voor salarissen.

Eindeloos vergaderen en dan ook nog q.q. ouderling? Hoe kan het naast een drukke baan?

Het vergaderen valt mee dankzij de goede taakverdeling. Wel vraagt ook het overleg met andere instanties zoals de overheid tijd. De kerkorde van PKN schrijft voor dat een aantal leden van het CvK ambtsdrager is. Volgens rooster dus de functie van ouderling van dienst. Maar je ziet hem op zondag ook vaak door de kerk benen als er een microfoonprobleem is. Hij een nogal bezig baasje?  Rob lacht maar ontkent het niet. Wel zijn verzuchting dat de techniek steeds complexer wordt.

Ben je een gemakkelijk mens? En: is er iets waar jij nu al met veel plezier op terugkijkt? En dan ook nog: wie volgt jou ooit op?

Spontaan, nu al zijn mooiste terugblik: de zonnepanelen op het kerkdak. Dank aan de gemeenteleden! Samen met Herman ging hij het dak op. We kunnen nu zelfs de buurt elektra leveren. Hij een gemakkelijk mens?  Nee, loop hem liever niet voor de voeten. Zijn motto: ga niet dwarsliggen; doe de dingen samen. Opvolging is nu niet aan de orde, maar zijn functie vraagt gemiddeld niet meer dan 4 uur per week. Best op te brengen en het is fijn om je met je eigen mogelijkheden voor de kerk in te zetten.

Ook tijd en belangstelling voor een ander over? Neem contact op en we kijken samen wat je kan doen.